Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/958 K.2023/2752

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/800 Esas, 2016/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.06.2020 tarihli ve 2016/220083 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın bir dönem duygusal birliktelik yaşadığı katılanın ayrılmasına tepki olarak katılan ile beraberlikleri dönemde çekinmiş oldukları resmi sahte facebook hesabından yayınladığı iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece sanığın katılana ile çekinmiş oldukları resmi sanığın açtığı facebook hesabından yayınladığı sabit görülerek sanık hakkında mahkumiyete karar verilmiştir.

3.Katılan, sanık ile bir dönem duygusal birliktelik yaşayıp ayrıldıktan sonra sanığın açtığı facebook hesabından birlikte çekinmiş oldukları resmi yayınlaması nedeniyle şikayetçi olup davaya katılma talebinde bulunmuş, soruşturma sırasında yapılan uzlaştırma teklifini kabul etmemiştir.

4.Sanık soruşturma ve kovuşturma sırasında özetle, katılan ile bir dönem birliktelik yaşadığını ailesinin bu ilişkiyi onaylamaması nedeniyle katılana baskı yaptıklarını, katılan ile ayrılmadıklarını konuşmaya devam ettiklerini, gerekli görülür ise konuşma dökümlerinin getirtilip gerçeğin görülebileceğini, suça konu facebook hesabını katılan ile beraber açtıklarını ve rızaları ile resim paylaştıklarını savunmuş atılı suçlamayı reddetmiştir.

5.Soruşturma sırasında suça konu facebook hesabına erişim yapılan IP adreslerinin bildirilmesinin istenmesi üzerine Facebook Şirketi vekilince 18.09.2015 tarihli cevap ile usulüne uygun yazışma doğrultusunda müvekkil şirketin her türlü yardımlaşmaya hazır olduğunu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın bir dönem duygusal birliktelik yaşadığı katılan ayrılmasına tepki olarak beraberlikleri dönemde çekinmiş oldukları ilişkinin varlığını ve boyutunu gösteren resmi ayrıldıkları dönemde facebook hesabından yayınlamasına konu olayda; sanığın sübut bulan eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleÇorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/800 Esas, 2016/373 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yerel Mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay Yüksek 12.Ceza Dairesi tarafından onanmasına dair karara karşı aşağıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'in bir dönem duygusal birliktelik yaşadığı katılanın ayrılmasına tepki olarak beraberlikleri dönemde çektirmiş oldukları ilişkinin varlığını ve boyutunu gösteren resmi açmış olduğu sahte Facebook hesabından yayınlamasına konu olayda;

sanığın soruşturmanın başından beri söz konusu hesabın birlikte açıldığını, rızaları ile resim paylaştıklarını ve katılan ile konuşmaya devam ettiklerine ilişkin savunması karşısında, Facebook Şirketi vekilince 18.09.2015 tarihli cevabi yazıda belirtilen usüle göre suça konu paylaşım yapılan IP adreslerin tespit edilmesinin sağlanıp, sanığa ait dijital materyaller üzerinde usulüne uygun alınacak arama kararına istinaden yapılacak inceleme ile suça konu Facebook hesabına erişim yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi,

suç tarihi ile sanığın savunma yaptığı 08.02.2016 tarihleri arasındaki sanığa ait HTS kayıtların getirtilip katılan ile sanığın görüşme yapıp yapmadıklarının tespit edildikten sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek suça konu paylaşım yapılan adresin sadece sanık tarafından kullanıldığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı olduğu düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

11.09.2023