Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9659 K.2024/3634

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2013/463 Esas, 2014/36 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 67/1, 75, 5237 sayılı TCK'nın, 62, 53 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 09.05.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2015 tarih ve 2014/560 Esas sayılı ile sanığın denetim süresi içerisinde 30.09.2014 tarihinde 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesine muhalefet suçunu işlediği ve yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği, kararın 11.09.2015 tarihinde kesinleştiğinden bahisle ihbarda bulunmuştur. İhbar üzerine Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11 inci maddesi uyarınca açıklanmasıyla, sanığın 2863 sayılı Kanun'un 67/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezaladırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

16.05.2013 tarihli yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanağına göre, sanığın gümrük kaçağı sigaralar getirdiğine dair ihbarlar alınması üzerine kolluk görevlilerince yapılan araştırmalar sırasında 16.05.2013 günü sanığa gönderi geleceği bilgisi alınması üzerine kolluk görevlilerince ilgili kargo firmasının civarında beklenildiği, sanığın kargoyu almak için gelmesi üzerine kaçak sigaraların ele geçirildiği, sanığa üzerinde herhangi bir suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda üzerinde eski paraları taşıdığını beyan etmesi üzerine davaya konu iki adet sikkenin ele geçirildiği ve sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmasında iki adet sikkeyi kahvehanede otururken yerde bulduğunu beyanla atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

Mahkemesince 27.09.2013 tarihinde icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 04.10.2013 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda; ele geçirilen iki adet sikkenin 2863 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinde belirtilen taşınır kültür varlığı oldukları, alımı, satımı ve yurtdışına çıkarılmalarının yasak olduğu ve müzede korunmaları gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11 inci maddesi uyarınca açıklandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/8-145 esas, 2015/145 sayılı ilamında belirtildiği üzere, “Deneme süresi çerisinde işlenen ikinci suçun bu süre içerisinde kesinleşmesi gibi bir zorunluluğa madde metninde yer verilmemiştir. İkinci suçun deneme süresi içerisinde işlenmesi ve kasıtlı bir suç olması hükmün açıklanması için yeterlidir. Ancak mahkeme sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesinden sonra hükmü açıklayabilecektir."

Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde; ihbara konu Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2014/560 esas, 2015/507 sayılı ilamı hakkında aynı mahkemece kanun yararına bozma yoluna başvurulacağı gerekçesiyle 30.09.2015 tarihinde infazın durdurulmasına yönelik ek karar verildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26.05.2016 tarihli ve 2016/7308 Esas, 2016/7635 Karar sayılı ilamıyla;

"sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve ihbara konu kararın kesinleşmediği" gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verildiği tespit olunarak yapılan inceleme neticesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ikinci suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün usulünce kesinleşmesine müteakip açıklanabileceği ve mahkemesince kesinleştiği gerekçesiyle ihbar edilen Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2014/560 esas, 2015/507 sayılı ilamındaki mahkûmiyet kararının usulünce kesinleşmediği anlaşılmakla hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,