Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/976 K.2023/460

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/564 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.06.2020 tarihli ve 2016/236206 sayılı, sanık hakkında beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eylemin sübut bulduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılana ait mal beyanı ve tapu bilgilerini kendisine ait facebook hesabında yayınlamasına konu olayda, sendika başkanı olan katılanın belirlenen bu sosyal ve toplumsal konumu ile demokratik anlayışın zorunlu sonucu olan şeffaflık ilkesi gereği, katılanın da sendika ilgilisi oluşu ve katılan ile sanığın dosyaya yansıyan kayıtlara göre toplum önünde bilinen kişilerden oluşu karşısında kişisel veri kavramı ile bu verilerin hukuka aykırı olarak ele geçirilip geçirilmediği,

sanık tarafından yapıldığı anlaşılan paylaşımın hukuka aykırı olarak kişisel veri paylaşımı niteliğinde olup olmadığına dair iddia ve savunma kapsamında sunulan tüm kayıtlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde katılanın mal varlığı ile ilgili açıklamalara ilişkin internet ortamında ve gazetelerde suç tarihi öncesinde yapılan yayımlar ile Medeni Kanunu'nun 1020 nci maddesi de birlikte gözetildiğinde suç işleme kastının bulunmadığı ve atılı suçun maddi unsurunun oluşmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık sendika işçilerine Türk Metal Sendikasında olan olayları anlatmak için suça konu paylaşımı kendisinin yaptığını ikrar etmiştir.

3. Suça konu paylaşımlara ilişkin ekran görüntüleri dosya arasına alınmıştır.

4. Sanık müdafii tarafından suça konu verilerle ilgili geçmiş tarihte yapılan haber çıktıları dosyaya sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, ... bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü,

sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.07.2017 tarihli, 2017/829 Esas, 2017/363 Karar ve 17.06.2014 tarihli, 2012/1510 Esas, 2014/331 Karar sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere. 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinde korunan hukuki değer genel olarak kişilerin özel hayatı ve hayatın gizli alanı, özelde ise kişisel verilerdir.

5237 sayılı Kanun'un 135 ve 136 ncı maddelerindeki kişisel verilerin korunmasına ilişkin düzenlemelerde sadece sır niteliğinde kişisel verilerin korunacağına ilişkin bir hükmün bulunmaması ve aksine 135 inci maddenin gerekçesinde gerçek kişiyle ilgili her türlü bilginin kişisel veri olarak kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, her türlü kişisel verinin hukuka aykırı olarak başkasına verilmesi, yayılması ve ele geçirilmesi fiilleri 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturur.

Bu nedenle herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmeli ve hukuka aykırı eylemlere karşı korunmalıdır.

Ancak, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi sonuçların doğmaması için, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da tespit edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında sanığın kendi kullanımında olan facebook hesabından, "Allah'ını peygamberini seven metal işçileri iyi okuyun Pevrul K... bu gün olay tv de ne dedi ben sizin içinizden geldim dedi ula gardaş bizim niye yok la bu kadar malımız tapumuz " ifadeleriyle birlikte katılana ait "SON TAPU KAYITLARI" ve "2009 YILI MAL BEYANI" başlıkları altında katılana ait tapu bilgilerini paylaştığı iddiasına konu olayda,

Türk Metal Sendikası başkanı olan katılanın katıldığı bir televizyon yayınında sarf ettiği sözler nedeniyle sendikaya bağlı işçileri ilgilendiren bir konu hakkında kamusal tartışma için eleştiri niteliğinde paylaşımda bulunmuş olup, paylaşım esnasında tahkir edici bir dil kullanılmadığı da gözetildiğinde sanık hakkında beraate ilişkin kabul de sonucu itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanığın hukuka aykırılık bilinciyle hareket etmediği kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasın (a) bendi gereğince beraate karar verilmesi gerekirken, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlarına ve Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına aykırı olarak internet ortamında ve gazetelerde suç tarihi öncesinde yapılan yayımlar ile Medeni Kanunu'nun 1020 nci maddesi gereğince suç işleme kastının ve suçun maddi unsurunun oluşmadığı gerekçesi ile uygulanan Kanun maddesi de gösterilmeden beraate karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/564 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan "Sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından,

müsnet suçtan sanığın BERAATİNE," ibaresinin hükümden çıkarılıp yerine "Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasın (a) bendi gereğince beraatine " ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,