Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/981 K.2023/654

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.06.2020 tarihli ve 2016/379780 sayılı, katılan vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; atılı suçun sübut bulduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan vekili tarafında 29.04.2015 tarihli dilekçe ile katılan ile bir dönem arkadaşlık yapan sanığın katılanın daha önce kendi facebook adlı internet sitesinde yayınladığı resimleri katılanın rızası dışında katılanın arkadaşı olan tanık ...'ya gönderdiği yönünde şikayette bulunulması üzerine soruşturmanın başladığı ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sanık ve katılanın bir dönem arkadaşlık yaptıkları, tanık beyanlarına göre sanığın katılan tarafından daha önce facebook üzerinden paylaştığı resimlerin sanık tarafından tanık ...'ya göndermesinin sabit olduğu ancak sanığın kullandığı fotoğrafların bizzat katılan tarafından facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde paylaşıldığı, söz konusu fotoğraflara erişimin herkese açık olduğu, sanığın katılan ile aralarında özel olarak paylaştıkları fotoğraflar olmadığı,

kaldı ki katılanın ifadesinde sanık ile arkadaş olduklarını kabul ettiği ve fotoğrafların bahsi geçen siteye kendisinin eklediğini belirttiği, yerleşik Yargıtay içtihatları ile de sabit olduğu üzere kişilere ait internet ortamındaki fotoğraf, resim gibi şeylerin paylaşımlarının yapılmasının suçun yasal unsurlarını oluşturmayacağı,

somut olayımız açısından da arkadaş olan taraflardan birisinin herkesin erişebilmesine olanak bulunan fotoğrafları yine ortak arkadaşlarına göndermesi eylemi açısından kanunda tanımlanan suçun yasal unsurlarını oluşturmayacağı gerekçesi ile sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Sanık 04.02.2016 tarihli duruşmada özetle; " ... ben bu konu hakkında daha önceden ifade vermiştim, o ifadem doğrudur, aynen tekrar ederim. Yaklaşık 3 yıl önce ben müşteki ile bir arkadaşımız vasıtasıyla tanıştım. Kendisiyle yaklaşık 2 yıl kadar bir birlikteliğimiz oldu. Sadece telefon ve facebook üzerinden görüşme şeklinde birbirimizle iletişime geçiyorduk. Sonradan öğrendiğim kadarıyla müşteki kirvemiz olan ... D. ile de bu süreçte arkadaşlık kurmuş.

Tabiri caizse her ikimizi idare etmiştir. Müştekinin bahse konu fotoğrafları zaten facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde herkese açık olarak mevcuttur. Ben müştekinin bu fotoğraflarını ne ... D.'ye ne de başka bir kimseye göndermedim. ... benim ... ile arkadaşlığımı öğrendikten sonra müşteki ile birlikte üzerime iftira atmaktadırlar. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatimi talep ederim..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Katılan 17.02.2016 tarihli istinabe duruşmasında özetle; " ... sanık benim sosyal arkadaşımdır. Benimle hiç bir şekilde yan yana gelmemesine rağmen facebook sitesinden kendi şahsıma ait fotoğrafları kendi çekmiş gibi dağıtmıştır. Benim evime gelip evimde video ve fotoğraflar çektiğini ayrıca çevresinde özel ilişkimiz olduğunu iddia etmektedir. Kesinlikle hiç bir ilişkimiz yoktur ve kendisiyle bir araya hiç bir zaman gelmedim. Sanıktan şikayetçiyim davaya katılmak istiyorum. Beni halen ortak arkadaşlarımız vasıtasıyla davamı geri almam hususunda baskı yaparak rahatsız etmektedir..." şeklinde bayanda bulunmuştur.

5.Tanık ... 04.02.2016 tarihli duruşmada özetle; "... müşteki ... ile geçmiş yıllarda bir ilişkimiz olmuştu. ... benim aile hayatıma ...'in uygun olmadığını düşündüğünden bizi ayırmaya çalışıyordu. Ben de ...'in kişisel birçok fotoğrafı zaten mevcuttu. Olay tarihinde de ... bana ...'in bazı fotoğraflarını telefon ile gönderdi. Bu fotoğraflar zaten sanal ortamda herkesin görebildiği fotoğraflardır. ...'nın bana gönderdiği fotoğrafları ben ...'in arkadaşı olan ...'a göndermiştim. Sanığın benim dışında başka kişilere fotoğrafları gönderip göndermediğini bilmiyorum. Benim bu olayla ilgili bilgi ve görgüm bundan ibarettir ..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Tanık ... 10.03.2016 tarihli istinabe duruşmasında özetle; "... sanığı bu olay nedeniyle tanırım, müşteki ... arkadaşım olur, sanık arkadaşım olan müştekiyle facebookta arkadaştır, ... eski sevgilisinden soğutmak, uzaklaştırmak için kendisinde çıplak fotoğrafları olduğunu iddia etmiştir, çıplak fotoğrafı falan yoktur, o fotoğraflar ...'in facebook hesabındaki fotoğraflardır, ... facebooktaki fotoğraflarını kopyalayıp başkalarına dağıtmaktadır, ... kötülemek için iftira atmaktadır. ...'da arkadaşımızdır, olayı bilmektedir, Sanık, ... facebooktaki resimlerini ...'ya da göndermiştir... " şeklinde beyanda bulunmuştur.

7.Mahkemece şikayetçinin davaya katılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre; sanık ile katılanın internet ortamında arkadaş oldukları, sanığın katılan tarafından daha önce kendi facebook hesabından paylaştığı resimleri katılanın arkadaşı olan tanık ...'ya göndermesine konu eylemin, resimlerin daha önce facebook üzerinden yayınlanması nedeniyle katılanın özel yaşam alanına ilişkin, herkes tarafından bilinmesini istemeyeceği resimler olmadığı ancak katılanın kişisel verisi kapsamında olduğu,

hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olarak rızası dışında üçüncü kişi konumunda bulunan tanık ...'ya gönderilmesinin 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu kapsamında kaldığı ve bu suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraate karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,