Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9977 K.2022/7

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/279 esas 2015/444 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli cinsel istismar suçundan 15.04.2015-01.06.2015 tarihleri arasında 47 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda sonunda eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine dair karar verildiği, kararın 11.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmakla;

Davacının 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 144/1-c. maddesine göre davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde,

Gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'', ''Suç tarihi'' ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmemesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.