Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9999 K.2021/3733

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/45396 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 24/07/2015 - 26/07/2015 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, 19/08/2015 tarihinde tutuklandığı, 04/09/2015 tarihinde ise tahliye edildiği ancak tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği, yapılan soruşturma sonunda 30/09/2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 5.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 118,33 TL maddi, 200 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, hükmolunan tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan düzenleme dikkate alınarak, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 3.600 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 2.600 TL vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün