Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10177 K.2025/2247

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk, tutukluğunun devamı kararları, tutukluluk süresinin uzunluğu, kanuni sürede hakim önüne çıkarılmama nedenleriyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin yapıldığı tarihlerden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacı hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve henüz kararın kesinleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 141/1 vd. maddeleri uyarınca yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; talebin tutukluluk ve tutukluğun devamı kararlarına yönelik olması nedeniyle asıl davanın kesinleşmesinin gerekli olmadığından bahisle davanın kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/144 Esas-2020/16 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 26.04.2019-16.12.2019 tarihleri arasında 234 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği,

davacı vekilinin talebinin haksız tutukluluk, tutukluğunun devamı kararları, tutukluluk süresinin uzunluğu, kanuni sürede hakim önüne çıkarılmama nedenlerine dayalı olup tutukluluk süresinin haksızlığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin hükmedilen hapis cezasından fazla olup olmadığı ve diğer taleplerin incelenmesi için yargılama dosyasının kesinleşmesi gerekiği ve henüz kararın kesinleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 141/1 vd. maddeleri uyarınca yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacının 5271 sayılı Kanun'un 141/1-a ve d bendinde düzenlenen "Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğun devamına karar verilenler" ve "Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen," hükmü uyarınca tazminat talebinde bulunduğu, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin yerleşik kararları, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 5. ve 6. maddeleri gereğince davacının kanuna uygun olarak tutuklandığı halde makul süre içerisinde yargılama mercii huzuruna çıkarılmaması ve bu süre içerisinde de hakkında hüküm verilmemesi gerektiği, CMK'nın 141/1-a maddesinde ise “Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilenler” için tazminat ödenmesinin talep ettiği, bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasına ilişkin olarak davacı (sanık) hakkında 26.04.2019 tarihinde gözaltına alındığı, 29.04.2019 tarihinde tutuklandığı,

mahkemece tutukluluk halinin devamına karşı yapılan itirazların reddine kararı verildiği, 16.12.2019 tarihinde hakkında tahliye kararı verildiği, yapılan yargılama neticesinde Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/144 Esas-2020/16 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, hükmün inceleme aşamasında henüz kesinleşmediği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede davacının 234 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı görülmekle, dosya içerisinde bulunan evrakların incelenmesinde; somut olayda davacıya atfedilen suçun ciddi ve ağır olduğu,

atılı suça ilişkin delillerin sayısı ve niteliği, sanığın üzerine atılı eylemin niteliğinden hareketle dosyanın karmaşıklık düzeyi dikkate alındığında, davacının da tutukluluk halinin yine CMK'nın 102/2. maddesinde belirtilen tutukluluk süresini aşmadan sona erdirildiği, davacının makul sürede yargılama mercii önüne çıkarıldığı makul süre içinde hüküm verildiği, tutukluluk ve kovuşturma sürelerinin makul olduğu, bu haliyle tazminatı gerektiren bir hak ihlalinin bulunmadığı anlaşıldığından.

CMK'nın 141/1-a ve 141/1-d bentleri bakımından şartların oluşmadığı gerekçesiyle talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,