Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10364 K.2023/3957

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 21.06.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkil uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 28.10.2018 tarihinde tutuklanmış, 13.03.2019 tarihinde tahliye edilmiştir. Yapılan yargılama sonunda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 4 ay 13 günlük haksız tutuklama sebebiyle 20.000,00 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ederiz." şeklinde beyanda bulunmuştur.

2. Davalı vekili 10.07.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Davanın süresinde açılmadığından reddedilmesi gerekir. Haksız tutuklama söz konusu değildir. Belgelendirilmeyen maddi tazminat talebinin reddedilmesi gerekir. Talep edilen manevi tazminat miktarı fahiştir. Faiz talebi usul ve yasaya aykırıdır." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2019 tarihli ve 2019/304 Esas, 2019/369 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2019/5231 Esas, 2020/1330 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.12.2021 tarihli ve 2020/77570 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; suçun yanlış vasıflandırılması sonucunda tutuklamanın haksız olduğuna ve davacının zararının tazmin edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 Esas, 2019/126 Karar sayılı dosyası tarafından gerek fiziken gönderilen gerekse UYAP ortamından gönderilen evrakların ve dava dosyasının incelenmesinde; davacının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 27.10.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 28.10.2018 tarihinde tutuklandığı, 13.03.2019 tarihinde tahliye edildiği, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 Esas 2019/126 Karar sayılı dosyasından yapılan yargılama neticesinde davacı hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın itiraz edilmeden 21.03.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Tazminat davasına dayanak teşkil eden İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 Esas 2019/126 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davacı her ne kadar 27.10.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 28.10.2018 tarihinde tutuklandığı, 13.03.2019 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmış ise de, 5271 sayılı Kanun'un 141 ve devamı maddeleri uyarınca koruma tedbirleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edebilmek için yapılan yargılama sonucunda davacının beraat etmesi gerekmektedir.

İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince 2019/58 Esas, 2019/126 Karar sayılı dosyasında davacıya 13.03.2019 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, verilen bu kararın 21.03.2019 tarihinde kesinleştiği, ayrıca davacı hakkında 5 yıllık denetim süresi belirlendiği, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2017/11348 Esas, 2018/6558 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, davacı hakkındaki 5 yılık denetim süresinin dolmadığı ve henüz kovuşturma dosyasında düşme kararı verilmediği, bu aşamada 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde belirtilen tazminat isteminin koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 E., 2019/126 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 28.10.2018 - 13.03.2019 tarihleri arasında 136 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının (sanığın) eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile; 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21.03.2019 tarihinde kesinleştiği, davanın 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;

Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 E., 2019/126 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 28.10.2018 - 13.03.2019 tarihleri arasında 136 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının (sanığın) eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile.

1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21.03.2019 tarihinde kesinleştiği, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresinin 21.03.2024 tarihinde dolacağı ve denetim süresinin sonunda davanın düşmesine ya da beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının reddine dair verilen kararda, incelenen dosya kapsamına göre, dava açıldığında ve hüküm kurulduğunda henüz dava açma süresinin başlamadığı anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2019/5231 Esas, 2020/1330 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,