Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10465 K.2023/3290

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/1670 Esas, 2020/2322 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu ve hakim ve Cumhuriyet savcılarının fiillerinden dolayı zarara uğradığı iddia eden davacının 5.000,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddi nedeniyle reddedilen toplam 70.000,00 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacının temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,