Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10576 K.2024/7586

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanığın 12.02.2020 tarihli süre tutum dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliğini istediği, 27.02.2020 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği, gerekçeli karar ve 27.02.2020 tarihli tebliğ evrakında 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesindeki hatırlatmanın yapılmaması nedeniyle sanık tarafından 09.02.2020 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu ve temyiz nedeni içerdiği anlaşıldığından, Tebliğname'deki sanığın temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 135, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarına beraatına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine,

duruşmalı yapılan inceleme sonunda, sanığın istinaf başvurusunun reddine, mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf istemi yönünden İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin kaldırılarak sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 134/2, 43/2, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan TCK'nın 125/3, a-4, 43/2, 62, 51/1-6-7-8. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık temyiz isteminin reddine,

özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; üzerine atılı suçları kabul etmediğine, konunun üzerine atlı bir kumpas olduğuna, kaydı katılanların bilgisi dahilinde yaptığına, küfür ve hakarette bulunmadığına art niyetinin olmadığına kendisine psikolojik baskı uyguladıklarına, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın kamu görevlisi olan katılanların kamuya açık alanda görevlerini yerine getirirken çekilen görüntülerinin kişisel veri niteliği taşımadığı gibi özel hayat kapsamında da olmadığına, unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ilçe jandarma komutanlığında görevli olan katılanların, uygulama yaptıkları ve sanığın sorumlu olduğu servis aracı hakkında işlem yaptıkları sırada, sanığın olay yerine gelerek katılanların görüntü ve seslerini cep telefonu ile video kaydına alıp, daha sonra facebook hesabında yayınlayıp altına "Bunların Allah belasını verecek, bunlar da birine hizmet ediyorlardır, artık fetö mü?, yoksa başka bir örgüt mü?, çıkar kokusu, Allah bunları kahır eylesin,

yarın olur belki bunlar beni bile öldürtürler, her şey beklenir bunlardan" şeklinde yazı yazmasına konu olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 135/1. maddesindeki kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkûmiyet, TCK'nın 125/1. maddesindeki hakaret suçundan sanığın eyleminin ağır eleştiri mahiyetinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarında beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi duruşmalı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin kaldırılarak sanığın sübut bulan eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a,4 ve 134/2 maddelerinde düzenlenen hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A) Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyiz İstemi Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın, ilçe jandarma komutanlığında görevli olan katılanlar hakkında facebook üzerinden "Bunların Allah belasını verecek, bunlar da birine hizmet ediyorlardır, artık fetö mü?, yoksa başka bir örgüt mü?, çıkar kokusu, Allah bunları kahır eylesin, yarın olur belki bunlar beni bile öldürtürler, her şey beklenir bunlardan" şeklinde yazı yazmasına konu olayda, söz konusu paylaşım içeriğinin katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olmayıp ağır eleştiri mahiyetinde olduğu anlaşıldığından sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B) Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sanığın ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; ilçe jandarma komutanlığında görevli olan katılanların, uygulama yaptıkları ve sanığın sorumlu olduğu servis aracı hakkında işlem yaptıkları sırada, sanığın olay yerine gelerek cep telefonu ile çektiği katılanlara ait görüntüleri facebook hesabında yayınlamasına konu olayda;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir yaptırım ihtimali bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun aynı Kanun'un 139/1. maddesi gereğince şikayete tabi olduğu ve 5271 CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nınn 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle sanığın ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,