Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10697 K.2024/1391

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2017 tarihli ve 2015/308 Esas, 2017/1005 Karar sayılı ilamıyla 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan suça konu barakaların kaldırıldığı ve kovuşturma şartının ortadan kalktığı gerekçesiyle CMK'nın 223/8 inci maddesi uyarınca davanın düşürülmesine karar verilmiş,

kararı katılan vekilinin istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nın 303/1-a ve CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile suç açısından failin kastının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine şeklinde düzeltilmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilmesi gerektiğine ve re'sen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

21.06.2012 tarihli Müze müdürlüğü raporunda İzmir Aliağa ilçesi Kyme Antik Kenti 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kalan yol güzergahında izinsiz olarak yapılmış barakalar halinde çay ocakları bulunduğunun tespiti üzerine İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünce yapılan suç duyurusuna istinaden yürütülen soruşturma neticesinde sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davasının açıldığı, ilgili kolluk görevlilerince olay yerinde yapılan araştırma üzerine düzenlenen 03.11.2013 ve 14.01.2013 tarihli tutanağa göre; suçlamaya konu barakaların yetkililere tebliğ üzerine kaldırıldığının belirtildiği,

sanığın soruşturma aşamasında kollukta alınan ifadesinde.

Barakaları Enka şirketinin arazisi olduğunu bildiği için belirtilen yere kurduğunu, Nemport Limanına gelen kamyon şoförlerine çay, tost,ekmek arası köfte yapıp geçimini sağladığını, barakaların bulunduğu yerin sit alanı olduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanığın 06.11.2015 tarihli mahkeme savunmasında ise barakaları kendisinin kurmadığını ifade tutanağına yanlış geçirilmiş olabileceğini belirterek suçlamaya konu barakaları 2012 yılı içerisinde Bahadır isimli şahıstan devraldığını, barakaların bildiği kadarıyla Enka Fabrikasının nizamiye sınırlarında kaldığını,

sit alanında kaldığını bilmediğini öğrenince barakaları kaldırdığını beyanla üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, mahkemece icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 03.02.2016 havale tarihli heyet bilirkişi raporuna göre; barakanın derme çatma bir şekilde zemine dokunulmadan temelsiz bir şekilde mevcut zemine konmuş olduğu, suçlamaya konu barakaların 23.11.2015 tarihinde mahallinde yapılan keşif gününde zeminde mevcut olmadığı, suçlamaya konu alanın İzmir I Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 20/09/1990 tarih ve 2253 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiği,

yine suça konu yerin İzmir II Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 31/10/2008 tarih ve 4301 sayılı kararı ile Kyme Antik Kenti 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tekrar tescil edildiği anlaşılmıştır.

Dosyada yer alan İzmir II Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 18.08.2015 tarihli yazısında İzmir II Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 10.06.2015 tarihli ve 5276 sayılı kararıyla Kyme Antik Kenti 1. derece ve 3. derece arkeolojik sit sınırlarının, 10.06.2015 tarihli ve 5276 sayılı kararıyla yeniden düzenlendiği ve söz konusu izinsiz uygulamaların sınırlarının yeniden düzenlenmiş olan 3. derece arkeolojik sit alanında kaldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak suç açısından failin kastının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine şeklinde düzeltilmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,