KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/10725 E., 2022/3431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Bursa ili, İznik ilçesi, Selçuk Mahallesi, İrem Sokak, 214 ada 89 parselde yer alan ve III. derece arkeolojik sit alanında bulunan inşaatta ... tarafından yapılan birinci sondaj kazısında parselin kuzey sınırında 19 metre boyunca devam eden ve 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında taşınmaz kültür varlığı olan bir tarihi duvar açığa çıkarılmış olmasına ve Bursa Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 14.04.2011 tarih ve 6752 sayılı kararında "kalıntı üzerinde yapılaşmaya izin verildiğine dair" bir ibare olmamasına rağmen, kalıntı üzerinde yapılaşmaya gittiği ve inşaatına devam ettiği iddiası ile açılan kamu davasında;
ikinci sondaj kazısı sonucunda 2863 sayılı Kanun kapsamına giren herhangi bir kültür varlığına rastlanmaması nedeniyle Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 14.04.2011 tarih 6752 sayılı kararı ile; koruma amaçlı imar planı doğrultusunda ve belediyesi denetiminde uygulamaya gidilebileceğine karar verilmesi üzerine sanığın inşaata devam ettiği,
kaldı ki daha sonra aynı kurulun suça konu inşaatla ilgili olarak daha önce açığa çıkartılan duvar kalıntısı ile ilişkisi gösterilerek proje hazırlanması gerektiğine ilişkin 05.09.2013 tarih 2285 sayılı kararı üzerine sanığın istenen projeyi hazırlayarak kurula sunduğu ve Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 30.01.2014 tarih 2871 sayılı kararı ile; projenin uygun olduğuna, proje müellefi ve belediyesi denetimi ve sorumluluğunda uygulamaya devam edilebileceğine karar verildiği dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10725, K. 2022/3431, 27 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama