KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/10754 E., 2025/3770 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1907 E., 2020/629 K.
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
473 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının İzmir 4 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu-hükümözlü olarak bulunduğunu, bu süre içerisinde yapılan haksızlıklar, kısıtlamalar nedeniyle 60.000,00 TL maddi, 7.350.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin davadan feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz sebepleri; aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine, ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, davacının 25.02.2019 tarihli dilekçesinde tazminat davasından vazgeçtiğini ve bu davanın görüşülmeksizin, davanın kapatılmasını talep ettiği, ceza evinde bulunan davacının vazgeçme şeklindeki beyanının feragat olarak anlaşılması gerektiğinin Ceza İnfaz Müdürlüğü aracılığıyla ayrıca açıklattırılmak suretiyle dilekçe gönderildiği, gönderilen dilekçenin dosya içine alındığı, her ne kadar anılan dava ceza mahkemelerinde görülüyor olsa da teknik olarak tazminata ilişkin olduğu, 5271 sayılı CMK' nin 142/6. maddesinde de tazminat hukukuna atıfta bulunulduğu,
yine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2015/12374 Esas 2016/10729 karar sayılı kararı gibi benzer yerleşik içtihatlarında 6100 sayılı HMK hükümlerinin uygulanması suretiyle yüksek mahkemeye intikal eden taleplerin çözüme kavuşturulduğu, 5271 sayılı CMK' de feragat talebini karşılayacak herhangi bir hükmün bulunmadığı,
anılan yasanın duruşmanın sona ermesi ve hüküm başlıklı 223. maddesinde duruşmanın sona ermesini sağlayan hükümlerin feragat talebini karşılayamadığı dikkate alınarak hukuk muhakemesine özgü bir kavram olan feragat hakkında değerlendirme yapılabilmesi için 6100 sayılı HMK'nın ilgili hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, hukuk muhakemesinde davadan feragatin davaya son veren usul işlemlerinden olduğu, davacı tarafından davadan feragat edildiği ve davanın reddine karar verilmesinin talep edildiği göz önünde bulundurularak 6100 sayılı HMK' nin 307 vd. maddeleri kıyasen uygulanmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, davadan feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10754, K. 2025/3770, 14 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama