Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10775 K.2025/3425

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2018/3994 Esas, 2020/2458 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 14.747,15 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle; 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. Maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu; davacının 6.900,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 4.743,36 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat miktarının 4.747,15 TL'ye, manevi tazminat miktarının 10.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, reddedilen toplam 62.152,85 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından,

6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,