Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10807 K.2025/5277

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.03.2017 tarih ve 2017/1501 D.İş sayılı kararıyla 23.03.2017 tarihinde gözaltına alındığı, CMK'nın 134. maddesi gereğince arama yapılmasına dijital materyallerden kopya çıkarılmasına karar verildiği, dijital metaryallerin kopyaların şubede alınıp cihazların ailesine teslim edilmesini talep ettiği, 24.04.2017 tarihinde harddiski sökülen dizüstü bilgisayarın avukatına ve ailesine il dışında olması nedeniyle teslim edilemediğinin belirtildiği, bilgisayar ve cep telefonu genel olarak özel hayatıyla ilgili ve ailesiyle ilgili fotoğraflar ve belgelerin mevcut olduğu,

elektronik eşyaların çok kısa sürede üst modellerinin çıkması ve değer kaybetmesi nedeniyle cihazların değer kaybı gözönüne alınarak 10.000,00 TL maddi tazminat, soruşturmayla ilgili olmayan özel hayatına ilişkin fotoğraflarının ilgisiz kişiler tarafından görülmesi sonucu manevi olarak zarara uğraması nedeniyle 200.000,00 TL manevi tazminat, her bir tutukluluğun devamı kararın tebliğ edilmemesi,

yakınlarına bildirilmeyen her tutukluluğun devamına ilişkin karar için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminat, sonuç olarak 141/1-j bendi gereğince 10.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminat, 141/1-h bendi gereğince 80.000,00 TL manevi tazminat, 141/1-k bendi gereğince 500.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplamda 10.000,00 TL maddi, 780.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; davanın kabul edilmesi gerektiğine, CMK 141/1-j,h ve k bentlerine göre tazminat hakkının doğduğuna, hak ihlallerinin yapıldığına, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, el konulan elektronik eşyalarının kendisine iade edilmediğinden değer kaybı olması sebebiyle maddi tazminat talep edildiği, ancak karar kesinleştiğinde dijital materyallerin iadesine karar verildiğinden usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,

özel hayatına ilişkin fotoğrafların ilgisiz kişiler tarafından görünmesi nedeniyle manevi tazminat talep ettiği suçlamayla ilgili olarak dijital materyallerdeki bütün dijital dosyaların incelenmesi gerektiği, dolayısıyla fotoğrafların suçla ilgili olup olmadığı hususunda da değerlendirme yapılabilmesi için bütün fotoğrafların incelenmesi gerektiği, tutuklandığının ve tutukluluğunun devamı kararlarının yakınlarına bildirilmemesinden dolayı manevi tazminat talep ettiği, tutuklandığı hususunun Yargıtay 16. Ceza Dairesinden getirtilen evrakta davacının "tutuklandığım yakınlarım tarafından bilinmektedir" yazıp imzaladığı,

ayrıca 5237 Sayılı Yasanın 141/1-h maddesine göre tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen kişilere tazminat verilebileceğinin belirtildiği, tutukluluğun devamı kararının yakınlara bildirilmemesinin tazminat gerekçesi olmadığı, 29.05.2017 tarihinden kovuşturmanın başladığı, 08.09.2017 tarihine kadar tutukluluk incelemesi yapılmadığından ve tutukluluğun devamı kararlarına itirazlarıyla ilgili geç karar verildiğinden bahisle tazminat talep etmişse de.

08.09.2017 tarihinden sonra tutukluluğun devamına karar verilmiş olması ve itiraz mercilerinin de itirazları reddedip tutukluluğun devamına karar verdiğinden herhangi bir zarar oluşmadığından tazminat talebinin bu açıdan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, davacının CMK 141/1-j ve h bentlerine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının dava dilekçesinde CMK 141/1-k maddesinde düzenlenen ''Yakalama veya tutuklama işlemine karşı Kanunda öngörülen başvuru imkânlarından yararlandırılmayan'' hükmüne dayanarak, 29.05.2017 tarihinden kovuşturmanın başladığı 08.09.2017 tarihine kadar tutukluluk incelemesi yapılmadığından ve tutukluluğun devamı kararlarına yapılan itirazlara geç karar verildiğinden bahisle de tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmakla davacının taleplerinin CMK'nın 141/1-k maddesinde kalıp kalmadığı araştırılmadan İlk derece Mahkemesince ''08.09.2017 tarihinden sonra tutukluluğun devamına karar verilmiş olması ve itiraz mercilerinin de itirazları reddedip tutukluluğun devamına karar verdiğinden herhangi bir zarar oluşmadığı'' yönünde hukuki dayanaktan yoksun yetersiz gerekçe ile davanın reddedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,