KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/10848 E., 2022/4387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 1-Sanık ... hakkında TCK’nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
399 kelime·2 dk okuma
2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 228/1,102/4,104/2. maddeleri ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşmesine dair 3-Sanık ... hakkında, Beraat
Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nun mahkumiyetine, sanıklar ..., ..., ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine, sanık ...'nun beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.
Öte yandan, 7201 sayılı Tebligat Kanununun “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesinde; “Kendisine tebliğ yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmü, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesinde ise; “Kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” düzenlemesi yer almaktadır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10848, K. 2022/4387, 6 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama