Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10865 K.2025/4477

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutuklama ve el koyma nedeniyle 123.250,80 TL maddi tazminatın zararların doğum tarihinden itibaren ve CMK'nın 141/1 - (a), (b), (c), (d) ,(e), (g) fıkraları gereğince 2.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 8.735,61 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... davalı vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

hükmün 6. fıkrasının hükümden tamamen çıkartılarak yerine "...

11.001,59 TL maddi tazminatın haksız zararın meydana geldiği tarih olan 15/09/2016'dan itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine" b) "... manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 45.000,00 TL manevi tazminatın haksız tutuklama tarihi olan 16/07/2016'dan itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi sureti ile hükmün düzeltilmesine ve istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca maddi tazminat miktarının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; gerekçeli kararda hesaplanan maddi tazminat ile hükmedilen maddi tazminat miktarının aynı olmadığından hüküm ile gerekçe arasında çelişki bulunduğuna, davacının açığa alındığı süre içerisinde kendisine eksik maaş ödemesi yapıldığına, ihraçtan sonra maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğuna,davacının el konulan cep telefonu nedeniyle yeniden telefon almak zorunda kalması nedeniyle meydana gelen zararının, avukata ödenen vekalet ücretinin, cezaevi harcamalarının, pasaport masrafının maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiğine,CMK'nın 141/1 - (a), (b), (c),

(d) ve (g) fıkraları gereğince manevi tazminat talebinde bulunulmasına rağmen mahkemece bu talepler yönünden değerlendirme yapılmadığına, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna talebin tam kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/332 Esas, 2018/204 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı yapılan soruşturma kapsamında 16/07/2016 - 08/06/2017 tarihleri arasında 327 gün gözaltı/ tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11/12/2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün maddi, manevi tazminat miktarı ve faiz başlangıcı yönünden düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

UYAP'tan yapılan kontrolde davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararının iptaline, bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının görevden uzaklaştırıldığı tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine,

özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açılan dava neticesince Danıştay 5. Dairesinin 21/10/2022 tarihli 2018/3291 Esas 2022/7422 Karar sayılı ilamı ile dava konusu işlemin iptaliine, davacının bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine ilişkin hükme karşı davalı idare tarafından temyiz isteminde bulunulduğu, hükmün henüz kesinleşmediği görülmüştür.

Dosya kapsamına göre; davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunun beraberinde başka suç işleme, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından tutuklanmasına karar verildiği, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunun beraberinde başka suç işleme ve Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından dolayı davacı hakkında 26/05/2017 tarihinde takipsizlik kararı verilerek davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açıldığı, ceza infaz kurumu yazı cevabına göre;

davacı hakkında ek takipsizlik kararı verilen Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunun beraberinde başka suç işleme suçundan verilen tutuklama müzekkeresinin 18/07/2016-26/05/2017 tarihleri arasında 312 gün infaz edildiği,

temyize konu tazminat davasının takipsizlik kararından itibaren yasal 1 yıllık süre geçtikten sonra 08/08/2019 tarihinde açıldığından infaz edilen bu süre yönünden tazminat talep edilemeyeceği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen tutuklama müzekkeresinin ise 26/05/2017 - 08/06/2017 tarihleri arasında 13 gün infaz edildiği ve davacının bu suçtan beraat ederek hükmün 11/12/2018 tarihinde kesinleştiği ve davanında 1 yıllık yasal süre içerisinde 08/08/2019 tarihinde açıldığı anlaşılmakla; davacının CMK'nın 141/1-e maddesi kapsamında infaz edilen 13 gün süre için tazminat talebinde bulunabileceği gözetilerek;

davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- Bölge Adliye Mahkemesince hükmün gerekçesinde maddi tazminata ilişkin "11.991,59 TL" ifadesine yer verilmesine rağmen hüküm fıkrasında "11.001,59 TL" şeklinde ifadeye yer verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2-Davacının dava dilekçesinde tazminata konu dava dosyasında el konulan cep telefonunun kendisine iade edilmediğini, bu sebeple yeni bir telefon almak zorunda kaldığını, eşyanın zamanında iade edilmemesi ve kullanamamaktan kaynaklı değerini kaybetmesinden dolayı meydana gelen zararı için tazminat talep ettiği, ancak; mahkemece davacının cep telefonunun iade edilmemesine ilişkin iddiası araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Davacı tarafından CMK'nın 141/1 - (a), (b), (c), (d) ve (g) fıkraları gereğince manevi tazminat talebinde bulunulmasına rağmen mahkemece davacının bu talepleri yönünden gerekçeli kararda tazminat koşullarının oluşup oluşmadığına dair olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmadan yalnızca tutuklama tedbiri yönünden manevi tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,