Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1100 K.2024/7127

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 6000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına sürücü belgesinin 3 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; olumsuz yol şartlarının değerlendirilmediğine, ölenin araçtan atladığına, vahim sonucun buna bağlı olarak gerçekleştiğine, alkollü olmasının kendinde olmadığı anlamına gelmeyeceğine, re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın tamamen kusurlu eylemi neticesinde sebep olduğu trafik kazasında bir kişinin ölümüne, mağdur ...'ın da kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu kabul edilerek sanığın; ...'ın ölümü nedeniyle TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...'ın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/1, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içeriğine göre, 163 promil alkollü sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken tek taraflı trafik kazası neticesinde bir kişinin öldüğü, sanıktan şikayetçi olmayan mağdur ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı olayda, TCK'nın 89/5. maddesi gereğince aynı Kanun'un 89/1. madde kapsamında kalan yaralanmaların bilinçli taksirle işlenmesi halinde dahi takibinin şikayet tabi olduğu, ancak 89/1. madde kapsamı dışında kalan yaralanmaların mevcut olması halinde ise takibinin şikayete tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 85/2. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 85/2. maddesindeki "Fiil, birden fazla insanın ölümüne ya da bir veya birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise, kişi iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.", 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesindeki "Kanunların ayrıca görevli kıldığı hâller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.

148), irtikâp (m. 250/1 ve 2), resmî belgede sahtecilik (m. 204/2), nitelikli dolandırıcılık (m. 158), hileli iflâs (m.

161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar (318, 319, 324, 325 ve 332 nci maddeler hariç) ve 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir.

Anayasa Mahkemesi ve Yargıtayın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askerî mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır." ve aynı Kanunun 14. maddesindeki "Mahkemelerin görevlerinin belirlenmesinde ağırlaştırıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin kanunda yer alan suçun cezasının üst sınırı göz önünde bulundurulur." şeklindeki düzenlemeler karşısında, atılı suçun cezasının üst sınırının 15 yıl hapis olduğu,

10 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlara bakmanın Ağır Ceza Mahkemesinin görev alanı içerisinde bulunduğu ve üst dereceli mahkemede yargılamanın sanık lehine olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, başkaca yönleri incelenmeyen Şavşat Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ceza miktarı açısından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA,