Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1106 K.2022/2099

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18:00 sıralarında ekip otosunu durduran bir şahıs tarafından, Star Kıraathanesini işleten sanık ... ile soyisimlerini bilmediği... isimli şahısların, buldukları eserleri Ali isimli bir şahsa satacaklarını, kıraathaneye gidilirse şahısların hemen yakalanabileceğini belirtmesi üzerine adı geçen kıraathaneye giden kolluk kuvvetleri tarafından, çay ocağının önündeki iki masada 6 şahsın otururken görüldükleri, çay ocağına göre sol masada oturan ve hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’e ait poşet içerisinde 77 adet eser bulunduğu,

aynı masada oturan sanık ...’ın, masadan kalkarak çay ocağına doğru gitmek istediği sırada sanığa yerine oturmasının söylendiği, sanığın yerde bulunan poşeti ayağıyla çay ocağına doğru iteklediğinin görüldüğü, poşete bakıldığında içerisinde 192 adet kültür varlığı olduğu değerlendirilen malzemelerin görüldüğü,

sanık ...’ın savunmasında, iki masanın arasında bulunan poşeti çöp sandığı için ayağıyla iteklediğini, poşetin içinde bulunan eserlerin kendisine ait olmadığını beyan ettiği, usulüne uygun olarak alınan arama kararına istinaden sanıklara ait araçlarda yapılan aramalar sonunda, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’nin aracından 33 adet, sanık ...’e ait araçtan ise 10 adet eser ele geçirildiği,

dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda sanık ...’in aracında bulunan malzemelerin 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadıklarının, ele geçirilen diğer eserlerin ise anılan Kanun kapsamında kaldıklarının tespit edildiği, sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında, olay günü kıraathaneye çay içmek için gittiğini, sanık ...’nin oturduğu masaya oturduğunu, diğer sanıkların yandaki masada oturduklarını, yan masada oturan sanıkların ne konuştuklarını bilmediğini, aracında bulunan eserlerin kendisine ailesinden kaldığını, kültür varlığı ticareti yapmadığını beyan ettiği, sanık ...’nin sanık ... ile aynı mahiyette savunmada bulunduğu,

sanık ...’in savunmasında, çay ocağına gittiğinde sanık ...’ın masasına oturduğunu, masada daha önceden tanımadığı sanık ...’nin de bulunduğunu, aralarında tarihi eser ticaretine ilişkin bir konuşma geçmediğini, sanık ...’nin yanında yerde bir poşet bulunduğunu, bu sırada polislerin kıraathaneye geldiklerini, kendisine ait herhangi bir kültür varlığı bulunmadığını ifade ettiği,

2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde açıklanan “kültür varlığı ticaretine aykırı hareket etme” suçunun maddi unsurları olan, bildirimi yapılmamış olan kültür ve tabiat varlıklarının “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” veya “kabul edilmesi” eylemlerinin hiçbirinin somut olayda gerçekleşmediği, sanık ...’ın ayağıyla iteklediği belirtilen poşet içinde bulunan kültür varlıklarının sanık ...’a ait olduğuna dair dosya kapsamında sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı anlaşılmakla, suça konu eserlerin ele geçiriliş şekli ve sanıkların birbiriyle uyumlu savunmaları bütün olarak değerlendirildiğinde, atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.