Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1200 K.2022/4701

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/583 Esas- 2012/316 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait olan 33 BTF 95 plaka sayılı araca kaçak sigara taşındığından bahisle 28.04.2012 tarihinde kaçak eşya naklinde 2. kez kullanıldığından bahisle fiilen el konulduğu, malen sorumlu sıfatıyla yapılan yargılama sonunda dosya sanığının mahkumiyetine ve araca yönelik müsadere talebinin reddiyle araç üzerindeki şerhin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verildiği,

kararın 18.06.2015 tarihinde kesinleştiği, davacı vekilince aracın iadesi talebinin mahkemece reddi üzerine karara itiraz edildiği itirazı inceleyen Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2013 tarihli 2013/84 değişik iş sayılı kararıyla aracın davacıya iadesine karar verildiği, el koyma tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının dava dilekçesiyle 25.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın el konulma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada mahkemece, CMK’nın 141/1-j maddesinde eşyasına veya diğer mal varlığı değerlerine koşulları oluşmadığı halde el konulan veya zamanında geri verilmeyen kişilerin tazminat isteyebileceğinin düzenlendiği, somut olayda davacının da malen sorumlu sıfatıyla sürücü sanıkla birlikte yargılandığı, araç içinde kaçak sigara bulundurulması nedeniyle 5607 sayılı Kanunun 10. maddesi ve CMK hükümleri gereğince sigarayla birlikte taşıta da el konulması işlemi yapıldığı,

sürücü sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, sürücüye ait olmadığı için taşıtın müsadere edilemediği, ancak kaçak eşya taşıma suçunda kullanıldığından taşıta soruşturma aşamasında el konulmasında yasa hükümleri gereğince uygunluk ve zorunluluk bulunduğu, hukuka aykırı bir şekilde el koyma bulunmadığı, araca el koyma nedeniyle manevi tazminat istenemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.