Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1234 K.2024/8165

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; eksik incelemeye,lehe hükümlerin gerekçesiz olarak uygulanmadığına ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; eksik ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde günü saat 15:00 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile seyri sırasında Şelale kavşağını geçtikten sonra orta refüjden yola inip karşı tarafa geçmek isteyen yaya çocuğa çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda.

Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre, sanık, yönetimindeki otomobil ile süratını meskun mahal şartlarına göre ayarlamadığı, yola giren yayayı zamanında görüp yayaya çarpmadan evvel etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddesine göre, taksirli suçlarda verilen hapis cezasının bilinçli taksir halleri hariç olmak üzere uzun süreli de olsa adli para cezasına çevrilmesi mümkün olduğu, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının "suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre" paraya çevrilip çevrilmeyeceğinin belirlenmesi gerektiği, sanığın incelenen adli sicil belgesine göre sabıkasız olup duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişilik özelliğinin bulunmadığı gözetilmeden "Tazmini mümkün olmayan zararlar oluşması,

tarafların uzlaşamamaları hususları dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50 maddesi gereğince hapis cezasının para cezası veya seçenek yaptırıma çevrilmesine yer olmadığına," şeklinde yetersiz gerekçeyle sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, oy birliğiyle BOZULMASINA,