Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/140 K.2024/112

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/163 Esas, 2016/710 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.01.2021 tarihli ve 2016/358169 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1.Beraat kararının usule aykırı olduğuna,

2.Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."09/12/2015 tarihinde Samandağ ilçe Jandarma Komutanlığı Kapısuyu Jandarma Karakol Komutanlığı görevlileri tarafından Kapısuyu mahallesi Çevlik mevkiinde icra edilen önleyici kolluk devriyesi esnasında Titus tünelleri olarak bilinen gezi alanına yakın bir noktada SİT alanı içerisinde bulunan sanık ...'ın babası olan ...'a ait mandalina bahçesinde izinsiz olarak kazı yapıldığının, kazılan çukurun 2 metre genişliğinde 3 metre derinliğinde olduğunun, çukur içerisinde çıkarıldığı değerlendirilen topraklar ile kazı alanın çevresine set örüldüğü ve kazı yerinin kamufle edilmeye çalışıldığının,

kazılan çukurun çevresinde atıl durumda pet su şişelerinin bulunduğunun tespit edildiği, olaya ilişkin olarak İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Hatay Müze Müdürlüğü tarafından düzenlenen 10/12/2015 tarihli raporda. "Yapılan incelemede yaklaşık 200x200 cm genişliğinde 400 cm derinliğinde bir kazı çukuru olduğu görülmüştür.

Müzemiz Müdürlüğü arşiv araştırmasında kaçak kazı yapılan parsel 13 pafta, 12 ada, 67 nolu parsel olduğu ve Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 23.09.1997 tarih 2883 sayılı karar eki paftasına göre 1. derece Arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı anlaşılmıştır.

Hatay ili Samandağ ilçesi, Kapısuyu (Çevlik) Köyünde yer alan Seleucia De Pierra Antik Kenti Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 20.06.1987 tarih ve 3402 sayılı kararı ile 1. Ve 3. derece Arkeolojik Sit alanı olarak tescil edilerek koruma altına alınmıştır." şeklinde rapor düzenlendiği, sanık alınan ifadesinde özetle;

kendisinin Samandağ Endüstri Meslek Lisesinde Kalorifer ateşleyici olarak çalıştığını, sabah erken saatte işe gittiğini ve akşam 17:00'dan önce dönmediğini, babasının da çalıştığı için bahçeye gitmediğini, kendisinin de bahçeye gitmeye fırsatı olmadığını, söz konusu kazıyı kendisinin yapmadığını, kimin yaptığını bilmediğini beyan ederek, suçlamayı kabul etmemiş, olaya ilişkin olarak kolluk tarafından yapılan araştırmalar sonucunda düzenlenen dosyada mevcut tutanakta;

sanık ...'ın define kazı işi ile uğraştığı, il dışından gelen şahıslara köyün değişik yerlerini dolaştırdığı define aramak amacıyla gelen şahıslar ile define aradığı ve bu şahıslara kılavuzluk yaptığı, kendi arazilerindeki kazıyı da sanık ...'ın yaptığının köyde yapılan araştırmada ve ismini vermek istemeyen şahıslardan öğrenildiğinin belirtildiği, Sanık hakkında kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçunu işlediğinden bahisle 2863 sayılı Kanun'un 74/1-1.c, 5237 sayılı TCK'nın 53 maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de;

sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, sanığın müsnet suçtan CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur" denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, ben Endüstri Meslek Lisesinde çalışırım, akşam iş çıkışında Çevlik mevkiinde yaklaşık 10 dönümlük mandaline bahçem vardır, bu bahçede kazı yapıldığını babam Mustafa’dan öğrendim, bahçede kimin kazı yaptığını bilmiyorum." demiştir.

3. Mahkemece mahallinde 18.03.2016 tarihinde keşif icra edilmiş olup, arkeolog bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü kolluk önleyici devriye faaliyeti sırasında Titus tünelleri olarak bilinen gezi alanına yakın bir noktada sit alanı içerisinde kazı yapılmış olduğunun görüldüğü, yapılan araştırmada bahçenin ...’a ait olduğu, çukurun 3 m derinliğinde 2 m genişliğinde olduğu, çukurdan çıkartılan topraklarla çukur çevrelenerek çukurun kamufle edilmeye çalışıldığı hususlarının tespit edildiği, kolluk tarafından çevre yapılan araştırmada, bahçe sahibi Mustafa'nın oğlu Mehmet'in define işi işle uğraştığı, il dışından gelen şahıslara köyün değişik yerlerini dolaştırdığı,

define aramak için gelen şahıslarla define aradığı ve klavuzluk yaptığı, kendi arazilerindeki kazıyı da kendisinin yaptığı bilgisine ulaşıldığı, sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, kazıyı kimin yaptığını da bilmediğini beyan ettiği, sanığın babası Mustafa'nın da kolluktaki beyanında bahçelerindeki kazıyı kimin yaptığını bilmediğini beyan ettiği dosya kapsamında, sanığın kazı yaparken suç üstü yakalanmadığı, üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından,

mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/163 Esas, 2016/710 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,