Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/142 K.2021/5917

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18:00 sıralarında kolluk kuvvetleri tarafından, İstanbul iline giden bir otobüste yolculuk yapan sanığın tarihi eser kaçakçılığı yaptığı ihbarının alınması üzerine Pamukkale Turizm’e ait yolcu otobüsünün durdurulduğu,

sanığın, kendisine ait kutudaki 48 adet eseri görevlilere teslim ettiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay tarihinde Gemlik otogarı yakınlarındaki kahvehanede otururken o gün tanıştığı şahıslar ile sohbet ettiği sırada tarihi eser konusu açıldığını, bir şahsın içinde tarihi eser bulunan kutuyu kendisine verdiğini, kendisinin de tarihi eserlere merakı olduğundan ve bu tür işlere meyilli bulunduğundan şahsa yardımcı olmak istediğini, kutuyu almaktaki amacının eserleri İstanbul’daki müzeye götürüp kontrollerini yaptırdıktan sonra şahsa teslim edeceğini beyan ettiği, tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde,

aynı suçtan birçok sabıkası bulunan sanığın, tanımadığını söylediği şahıslardan 48 adet kültür varlığını alarak müzeye götürüp eserlerin kontrolünü yaptırdıktan sonra tekrar şahıslara teslim edeceğine dair beyanının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla,

Dava konusu eserler üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, anılan Kanun kapsamında kaldıklarının tespit edilmesi durumunda sanığın kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü tesis edilmesi,