Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1498 K.2023/3213

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmü, katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/187 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.01.2021 tarihli ve 2016/127956 sayılı, ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteği, 1.Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği, 1.Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Yapılan yargılama, alınan sanık savunması, dosya içerisinde mevcut sanığa ait adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, kolluk araştırması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında Kültür ve Tabiat Varlıklarını koruma kanunu ve Milli Parklar Kanunu'na muhalet suçundan kamu dava açılmış isede mahkememizce yapılan keşif ve alınan bilirkiş raporu değerlendirildiğinde sanığa isnat edilen suçların 2. derece Doğal sit alanı ve Milli Park alanına müdahale sayılacak faaliyetin bulunmadığı arazinin ekolojik dengesini bozucu, tabii dengeyi bozacak iş ve işlemlerin yapılmadığı,

mevcut tarımsal ve hayvacılık faaliyetinin sürdürülmesi yanında yeni tarımsal ve hayvancılık faaliyeinin yapılmaması nedeni ile 2. derece Doğal SİT alanına ve Milli Park sahasına kanunun öngördüğü nitelikte bir zarar görmesine neden olmadığı özellikle arazi üzerinde yapılan prafabrik tabir edilen şeyi sanığın ortadan kaldırması ve araziyi eski hale getirmesi sanığın eyleminin 2. derece Doğal SİT alanı ve Milli Park sahasına müdahale niteliğinde bulunmaması nedeni ile unsurları oluşmayan suçlar yönünden sanığın CMK 223/2-a maddesi uayrınca bereatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Ben bu konuda daha önce ifade vermiştim, aynısını tekrar ederim, Ben araziyi 2002 yılında aldım o zaman üzerinde şerh yoktu daha sonra şerh konulmuş bana arazinin milli park olduğuna dair bir tebligat yapılmadı, bende yaklaşık 10 sene önce barakayı yaptım, Milli park olduğunu öğrenince ... isimli milli parklar şefi ile görüştüm oda bina şeklinde değil fakat baraka şeklinde yapıya izin verildiğini söyledi ancak benim yazılı bir iznim yoktur sözlü olarak bu izni aldıktan sonra günlük gelip gitme ve tarım aletlerini içerisinde barındırmak için tenekeden baraka yaptım olay bu şekilde olmuştur suç kastım yoktur söküp takılabilir teneke yapıdır." demiştir.

3. Sanık 26.01.2016 tarihli duruşmadaki beyanında; "Önceki savunmalarımı aynen tekrar ederim ben prafabrik yapıyı kaldırdım araziyi eski haline getirdim arazi ile üç tane resim sunuyorum, suçsuzum beraatimi istiyorum." demiştir.

4. Mahkemece mahallinde 27.10.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu baraka evin sökülerek kaldırıldığı, sökülmeden önceki yerin II. derece doğal sit alanı ve Beyşehir Gölü Milli Parkı sınırları içerisinde kaldığı belirtilmiştir. İnşaat bilirkişi raporunda; keşif esnasında yapının kaldırılmakta olduğu, yapının taşınabilir durumda olup, beton kullanılmadığı ve toprak zemin üzerine prefabrike olarak yerleştirildiği, yapı olarak değerlendirilemeyeceği belirtilmiştir. Tarım teknikeri bilirkişi raporunda; prefabrik yapının kaldırılmakta olduğu, sit alanının kalıcı zarar görmesine neden olacak bir faaliyette bulunulmadığı belirtilmiştir.

5. Mahkemece keşif mahallinde; suça konu yerin Beyşehir Derebucak yolunun sol tarafında kaldığı, arazinin etrafının boş tel örgü ile çevrilmediği, tarım faaliyetinin olmadığı, suça konu yapının demir profiller üzerine köpük ve kontaplak giydirilerek yapılmış prefabrik nitelikte yapı olduğu, keşif sırasında sanık tarafından prefabrik yapının vinçle kaldırıldığı, arazinin toprak yapısının mevcut olduğunun gözlemlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında;

“dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında.

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden katılan ... ve Su İşleri Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

1.Sanık hakkında II. derece doğal sit alanı içerisinde izinsiz baraka yaptığından bahisle 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında, yapıyı 10 sene önce yaptırdığını, taşınmazı edindiğinde tapuda sit alanında olduğuna dair şerh olmadığını, şerhin daha sonradan konulmuş olduğun, yapıyı kaldırdığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif sırasında prefabrik yapının kaldırılmakta olduğunun gözlemlendiği, alınan bilirkişi raporları ile, yapının prefabrik nitelikte olup toprak zemine oturtulduğu, sabit yapı olmadığı, keşif sırasında kaldırıldığı, sit alanına zarar vermediği hususunun tespit edildiği anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın iddianame konusu barakayı kaldırdığı, bu hali ile kastının olmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden katılan ... ve Su İşleri Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Gerekçe bölümünde (B-2) nolu bentte açıklanan nedenle Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/187 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafı çıkartılarak yerine "Sanığın yüklenen suç açısından kastının bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,