Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1530 K.2025/2456

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 45600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi;kusura,eksik incelemeye ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; eksik incelemeye,yetersiz ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde gündüz vakti saat 10.30 sıralarnda sanık idaresindeki Kia Sorento marka otomobil ile Aydın Kuyucak istikametine bölünmüş yolda seyir halindeyken dönel kavşağa geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkarıp takla atarak yol dışı kaldığı olayda araçtaki iki yolcunun öldüğü olayda.

07.04.2016 tarihinde düzenlenen Kaza Tespit Tutanağı ile 07.04.2016 tarihinde düzenlenen bilirkişi raporlarında sanığın gerekli dikkat ve özeni göstermeyip hız sınırını aştığı kanaatine varılmıştır.

Ancak aracın kaza anındaki hız sınırı tam olarak tespit edilmediğinden ayrıca sanığın beyanlarından başka bir beyan bulunmadığından ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek basit taksirle birden fazla kişiyi öldürme suçunu işleyerek TCK 85/2 de belirtilen suçu işlediği kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre kaza yerinde hız limitinin 110 km olduğu, dosyada bulunan kamera kaydı görüntüsüne göre aracın ilk yoldan çıkış noktası ve son konumu arasındaki mesafenin yaklaşık 150 metre olduğu, kroki incelendiğinde sanığın aracının bankete düştüğü, 1. orta refüje çarptığı, dönel kavşağa kadar 80.60 metre sürüklendiği; bu noktadan dönel kavşağa kadar 14.30 metre daha sürüklenmeye devam ettiği.

15.60 metre çapında olan dönel kavşağı da geçtiği; dönel kavşaktan çıkan aracın 12.20 metre daha sürüklenerek 2. orta refüje girdiği, buradan 36.50 m daha sürüklenerek ancak durabildiği anlaşılmakta olup, olay yeri inceleme tim komutanlığı tarafından düzenlenmiş 08/04/2015 tarihli raporda da araç devir saatinin 5-6 arasında hız kadranın ise 220 km/s altında takılı kaldığı tespitleri karşısında.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre olay mahalli hız sınırının bir katının üzerinde olacak şekilde seyrederek iki kişinin ölümüne sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Nazilli 2. Ağır Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,