Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1578 K.2021/1996

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/305 Esas, 2020/261 Karar sayılı ilamı sanık müdafi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 100. maddesi ile CMK'nın 299 maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar sanık müdafinin duruşmalı temyiz isteminde bulunmuş ise de, duruşma açılmaksızın, dosya üzerinden yapılan incelemede;

İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/37-389 sayılı hükmü ile taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükme yönelik istinaf istemi üzerine inceleme yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından 06.02.2019 tarihli ve 2019/621-357 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafi ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemiz'in 18.09.2019 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmesi akabinde, Dairemizin 04.06.2020 tarihli ve 2020/845 Esas – 2020/3047 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi tarafından kurulan hükmün sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine CMK'nın 307/3. maddesi gereğince dosya Dairemiz'e gönderilerek yapılan incelemede:

Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, hız sınırının 50 km olduğu meskun mahalde, yağış sebebiyle zemini ıslak olan, aydınlatması bulunan, iki yönlü ve 11 metre genişliğinde olup sağlı sollu park halinde araçların bulunduğu ve yolun solunda 4 metre genişliğinde kaldırım bulunan cadde üzerinde seyirle, önünde seyreden aracı hızlı bir şekilde solladığı sırada, yolun solunda bulunan park halindeki araçtan inerek park halindeki araçların kenarında ve kaplama içerisinde yürüyen yayalara aracının sol önü ile çarpması akabinde,

seyrine devam ederek 54 metre ileride yolun sağında park halinde bulunan otomobilin sol aynasına çarparak durması şeklinde meydana gelen ve iki yayanın ölümü ile sonuçlanan olay akabinde yapılan ölçümde sanığın 2.15 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

dosya içerisinde mevcut görüntü kayıtlarının incelenmesinde, park halindeki araçtan inip kendi araçlarının arkasından çapraz şekilde yola giren yayaların, 4 metre genişliğindeki kaldırımı kullanmak yerine, indikleri aracın arkasında bulunan park halindeki başka bir aracın kenarında ve kaplama içinde yürümeye devam ettikleri sırada, sanığın aracı ile çok süratli bir şekilde gelerek yayalara çarptığının görüldüğü,

yayaların karşıya geçmek için yol içinde bekleme halinde olmadıkları, bilakis yol kenarında bulunan aracın sağından ve yol içinde yürümekte oldukları, bu suretle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 68. maddesi ile Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 138. ve 94. maddelerinde yer alan düzenlemelere aykırı davrandıkları anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve bilinçli taksir sebebiyle yapılan arttırım oranına, sanık müdafinin ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/305 Esas,