Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1605 K.2022/5851

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 134/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ve 2019/166 Esas - 2020/200 sayılı Kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 134/2. maddesi uygulanmak suretiyle tespit edilen 2 yıl hapis cezasından, anılan Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl 1 ay hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Bakanlığının 30.12.2020 tarihli ve 94660652-105-41-18779-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2021 tarihli ve 2021/3387 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında şantaj ile hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, TCK’nın 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükmedilen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, 1 yıl 8 ay hapis cezası hükmetmek yerine, hesap hatasından dolayı 2 yıl 1 ay hapis cezası hükmolunarak, “Sanığa verilen hapis cezasının miktarı gözönünde bulundurulduğunda, yasal imkansızlık nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin ve 51. maddesinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA,” şeklinde kişiselleştirme kurumları değerlendirilip, fazla ceza tayin edilerek, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle;