Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1627 K.2021/6435

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/02/2020 tarihli ve 2020/2402 soruşturma, 2020/1797 esas, 2020/179 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/4. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının 5237 sayılı Kanunun 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2020 tarihli ve 2020/237 esas, 2020/276 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 tarihli ve 2020/789 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2020 tarihli gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05/01/2020 yerine, 05/01/2019 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi bir hata olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanunun 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine gore çektirilmesine karar verilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan sanığa ait adli sicil kaydına göre,

sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan kasten yaralama suçundan verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2016 tarihli ve 2015/1003 esas, 2016/25 sayılı kararının 10/10/2016 tarihinde infaz edilmiş olduğu,

bu tarihten itibaren 3 yıllık sürenin sona erdiği 10/10/2019 tarihinden sonra 05/01/2020 tarihinde işlenen suç nedeniyle, mükerrer olduğu sabit olan sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 94660652-105-55-17530-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2021 gün ve 2021/2083 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2020 tarihli ve 2020/237 esas, 2020/276 sayılı gerekçeli karar başlığında yer alan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya içerisinde bulunan sanığa ait adli sicil kaydına göre, sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan kasten yaralama suçundan verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2016 tarihli ve 2015/1003 esas, 2016/25 sayılı kararının 10/10/2016 tarihinde infaz edilmiş olduğu,

05/01/2020 tarihinde işlenen suç nedeniyle sanık hakkında adı geçen ilam nedeniyle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/828 Esas, 2017/732 Karar sayılı 15.06.2017 tarihli, 03.07.2017 tarihinde kesinleşen ve 11.11.2017 tarihinde infaz edilen, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan verilen 25 gün hapis cezası mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğunun gözetilmediğinin anlaşılması karşısında, itiraz reddine ilişkin Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 tarihli ve 2020/789 değişik iş sayılı kararında bir isabet bulunmadığından,;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2020 tarihli ve 2020/7 esas, 2020/300 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,

hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin yedinci paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/828 Esas, 2017/732 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” paragrafının eklenmesi, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,