Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1732 K.2024/911

Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükümlerin; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan TCK'nın 125/1-2, 43, 29/1 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, olayın asıl mağdurunun kendisi olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; arkadaşlıklarını bitirdiği katılanın evinde kalan eşyalarının geri verilmesini istemesine rağmen katılanın geri vermemesi üzerine katılanla eşyaların geri verilmesine ilişkin mesajlaşmaları sırasında karşılıklı olarak hakaret içerikli mesajlar yazan ve katılan hakkında katılanın ilişkisi olduğu iddia edilen kişi ile yaptığı telefon konuşmasına ait ses kaydını katılanın yakınlarına gönderen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/2. ve 125/1, 29 maddelerindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında hakaret suçundan TCK'nın 125, 43 maddeleri uyarınca belirlenen 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılırken 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun temel cezasının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını gerektirmesine rağmen sanık hakkında temel cezanın 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından yukarıda ilgili bölümde öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,