KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/1821 E., 2021/6072 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK’nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, olay günü saat 15.00 sıralarında meskun mahalde, bölünmüş üç şeritli yolda en sol şeridi takiben seyir halinde olan sanığın, olay mahalline geldiğinde aracının sol ön kısımlarıyla, yolun solunda bulunan dönüş cebine girmek isteyen ... idaresindeki otomobilin sağ arka kısımlarına, sol şerit üzerinde çarptığı, çarpmanın etkisiyle ...’ın aracının önce sola doğru savrularak dönüş cebindeki bordür taşlarına çarptığı daha sonra yol üzerine devrildiği ve sanığın diğer sürücü ile eşit kusurlu olarak bir kişinin ölmesi, iki kişinin basit şekilde, bir kişinin ise hayat fonksiyonlarına ağır (6.) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı olayda,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, ceza miktarına ilişkin, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden sanık müdafinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin eksik suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;
2-Yargılama aşamasında kendilerini tek bir vekil ile temsil ettiren ve ölenin yasal mirasçıları olan katılanlar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/1821, K. 2021/6072, 21 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama