Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1826 K.2023/4207

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/144 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince beş yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığın sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/144 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2017/5948 E, 2020/1615 Karar sayılı ilâmı ile " ....... sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/154 Esas, 2020/140 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığın sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.02.2021 tarihli ve 2020/100936 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi Eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

1.23/02/2014 günü saat 21:20 sıralarında, sürücü ...

2.51 promil alkollü olarak yönetimindeki ... plakalı otomobil ile Ankara'dan Kayseri istikametine seyri sırasında olay mahallinin bulunduğu Kırşehir Petlas Fabrikası yakınlarına geldiğinde, sevk ve idare hatasıyla aracını orta refüje düşürdükten sonra yanında yolcu olan arkadaşının yardımıyla aracını girdiği orta refüjden çıkarmaya çalıştıkları sırada, sürücü ...'nun yönetimindeki ... plakalı aracıyla olay mahalline gelip orta refüje giren bu araca yardım etmek için yolun sağ şeridinde durması ve aracında yolcu olan ... ile birlikte inerek bu aracın yanına gitmek istedikleri esnada,

arkadan aynı yöne seyretmekte olan sürücü ...'ın yönetimindeki ... plakalı otomobil ile sol şeridi takiben gelip, orta refüjeden çıkmaya çalışan ve arka kesimi sol şeridi işgal eder biçimde bulunan ... plakalı aracı görerek çarpmamak için sağa manevra yapmasıyla, bu araca yardım için inen yayalar ... ve ...'e çarpıp yolun sağına savurması ve sonrasında yolun sağ şeridinde bulunan 40 DF 557 plakalı araca arkadan çarpması sonucu İbrahim ve Ümit'in öldüğü, sanık Tuncay ve aracındaki yolcunun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında kazada kusuru olmadığını, beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Ölenin mirasçılarının sanıktan şikayetçi oldukları ve katılma talebinde bulundukları görülmüştür.

4.Trafik bilirkişi raporu ve Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu ile Sanık sürücü ... yönetimindeki otomobil ile meskun mahal dışında bölünmüş yolda alkollü vaziyette seyri sırasında olay mahalline gelip U dönüşü yapmak isterken sevk ve idare hatasıyla aracını orta refüje düşürdükten sonra,

arka kesimi yolun sol şeridi içerisinde kalan aracını gece vakti aydınlatmanın olmadığı ayrıca 100 metre gerisinde tepe üstünün bulunduğu bu yerde, arkadan gelen sürücüleri uyarması bakımından sürücülerin 150 metre mesafeden görülebileceği şekilde uyarıcı işaret koymak suretiyle önlem alması gerekirken, gereken tedbirleri almadan trafiğin güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde yanındaki arkadaşıyla aracını kurtarmaya çalıştıkları esnada,

arkadan gelen sürücü Tuncay Pınar'ın bu durumdan dolayı aracını geç fark edip çarpmamak için sağa ani manevra yapması ve kendisine yardım için duran şahıslara ve araçlarına çarpması sonucu meydana gelen olayın oluşuna zemin hazırlamış olup, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin Eksik İncelemeye İlişkin, Sanık Müdafinin Kusura İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarının, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz istemleri yönünden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Tebliğnamedeki Bozma Görüşü Yönünden

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksiri oluşturan ihlalin alkollü ... kullanmak olduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesinde cezanın üçte birden yarısına kadar arttırılabileceği amir hükmüne rağmen teşdit nedeni gösterilmeksizin azami oranda artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/154 Esas, 2020/140 sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,