Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1828 K.2021/2537

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2020 tarih ve 2019/221 Esas 2020/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükme yönelik istinaf talebinin kabulüyle, yerel mahkeme kararının kaldırılmasından sonra sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü, sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, hız sınırının 70 km olduğu meskun mahalde, bölünmüş, iki yönlü, 12.2 metre genişliğinde ve aydınlatması bulunan cadde üzerinde seyri sırasında, seyir istikametine göre karşıdan karşıya geçmek için yolun sol tarafından yola girip yolun ilk bölümünü geçerek kendi seyir şeridine kadar gelen yayalara aracının önü ile çarpması sonucu, yayalardan birinin 8.8 metre ileriye, birinin 3 metre ileriye, bir yayanın da 25 metre sağ tarafa fırladığı,

sanık idaresindeki aracın ise sola yönelen 35.5 metre fren ve lastik izleri ile savrularak sol ön köşesi ile karşı yönden seyreden otomobilin sol ön köşe ve yan kısımlarına çarptıktan sonra 5 metre sürüklenip yolun en sağında çapraz şekilde durduğu, sanık idaresindeki araca ait 16.3 metresi çarpma öncesi olmak üzere toplam 57 metre fren izinin bulunduğu;

Dosyada mevcut bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere, otomobilin yayalara çarptıktan sonra başka bir otomobile de çarpması akabinde son konumunu aldığı nokta ve araç hasar durumları dikkate alındığında, mahal şartlarının çok üzerinde bir hızla seyreden sanığın asli kusurlu eylemi ile sebebiyet verdiği kaza sonucu üç kişinin öldüğü, olay akabinde yapılan ölçümde sanığın 1.19 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi sebebiyle bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında B, B1, D1, F, M sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanığın TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin bir bütün halinde geri alınmasına karar verilmiş ise de.

F, B1 ve M sınıfı belgeler ile otomobil kullanılması mümkün olmamakla birlikte, B sınıfı sürücü belgesi ile otomobil kullanılmasının, D1 sınıfı sürücü belgesi ile de minibüs ve otomobil kullanılmasının mümkün olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı gözetilerek hem B sınıfı hem de otomobil kullanılmasına imkan veren D1 sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilleri ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümündeki ''sanığın'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''B ve D1 sınıfı'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2020/1360-2020/2291 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.