Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1872 K.2021/7405

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 1990/171 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının zorla alıkoymak ve ırza geçmek suçlarından 14.07.1990- 30.10.1990 tarihleri arasında 108 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.03.1991 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanuna tabi olduğu anlaşılmakla,

Davacının 200.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminat talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, davacı ...'ın ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 1990/171 Esas sayılı dosyasında yargılanıp beraat etmesi nedeniyle tazminat talep ettiği, mahkeme kararının celbedildiği, 22/03/1991 tarihinde davacı sanık ...'ın beraatine karar verildiği, kararın 30/03/1991 tarihinde kesinleştiği, aradan 25 yıl süre geçtiği gerekçesiyle davanın süre yönünden reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazine lehine reddedilen tazminat miktarlarının toplamı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi,