Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/189 K.2023/3440

Sanıklar müdafinin yüzüne karşı 25.03.2016 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.10.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/234 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.01.2021 tarihli, 2016/380076 sayılı ve "beraat eden sanıklar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilerek" hükmün düzeltilerek onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine, ilişkindir.

2. Sanıklar müdafinin temyiz isteği; sanıklar lehine iki ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan dolayı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de, mahkememizce suç konusu taşınmaz üzerinde yapılan 14.03.2016 tarihli keşif ve bu keşfe istinaden düzenlenen 22.03.2016 havale tarihli bilirkişi raporları ile izin almaksızın yapılan fiziki ve inşai faaliyetlerin eski hale getirilerek suç unsurunun ortadan kaldırıldığının tespit edilmesi karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurları itibari ile oluşmadığı kanaatine varıldığından sanıkların beraatlerine dair hüküm verilmiştir."

2. Olay günü saat 11.30 sıralarında icra edilmekte olan önleyici kolluk devriyesi sırasında sorumluluk alanında bulunan Aktepe Mevkii'ndeki arazide toprağın düzleştirilmiş olduğunun görülmesi üzerine araziye girildiğinde çukur kazıldığının görüldüğü, kazı alanının kuzey cephesinde mağara şeklinde demir kapı ve pencere takılmış olan taş yapı bulunduğu, yapının kapısının kapalı olduğu, kapı kenarından bakıldığında içerisinde traşlama ve restorasyon olarak tabir edilen çalışma yapıldığı, arazi içerisinde kazılan havuz şeklindeki bölümün 3 metre uzunluğunda, 2 metre genişliğinde ve 1 metre derinliğinde olduğu, arazide düzleştirilmiş alanın doğu cephesinden batı cephesine 100 metre, kuzey cephesinden güney cephesine 60 metre olduğu tespit edilmiştir.

3. Dosya kapsamında mevcut taşınmaz kaydı incelendiğinde, taşınmazın doğal sit alanında kaldığına dair 17.02.1994 tarihli şerh bulunduğu, sanık ... tarafından 09.03.2010 tarihinde satış yoluyla edinildiği anlaşılmıştır.

4. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, suça konu taşınmazın kendi adına kayıtlı bulunduğunu, ancak babası olan sanık ... Baki'nin taşınmaz ile ilgilendiğini, dava konusu müdahalelere ilişkin bilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

5. Sanık ... savunmasında, sanık ... adına tapuda kayıtlı olan tarlada bulunan oda şeklindeki mekânı koruma altına almak amacıyla demir kapı ve pencere taktırdığını, tarlanın üzerine verimli toprak döktürdüğünü, bunun dışında herhangi bir işlem yapmadığını, tarlanın sit alanı içinde kaldığını bilmediğini, sığınaklarda daha önceden mevcut olan pencere ve kapıları sağlamları ile değiştirdiğini, sanık ...'nin köye gelip gitmediğini, taşınmazda herhangi bir müdahalesinin olmadığını beyan etmiştir.

6. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 22.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazda yapılan müdahalelerin kaldırıldığı, uygulamalar nedeniyle doğal dokuya zarar verilmediği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Müdafinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanıklar müdafinin yüzüne karşı 25.03.2016 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.10.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda suça konu müdahalelerin kaldırıldığı ve uygulamalar nedeniyle doğal dokuya zarar verilmediğinin tespit edilmesi karşısında, sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar Müdafinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçede (A) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçede (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/234 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,