Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1950 K.2021/9187

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/4 maddesinin suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, alacakaranlık vaktinde, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama iki şeritli karayolunda, sol şeritte seyrederken, otomobilin sağ ön kısmına, kendisini kurallara aykırı şekilde sollamaya geçen ...'ın idaresindeki motosikletin sol yan kısmına çarpmasıyla, sanığın mahal şartlarına uygun hızda seyretmeyerek, kazayı önlemek için etkin fren ve manevra yapmayarak tali kusuruyla bir ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine, sürücü belgesinin geri alınmasında uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın geçmişi, ekonomik ve sosyal durumu itibariyle sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 810 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine.