Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1996 K.2021/6000

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki motosikletle yerleşim yeri içinde, tek şeritli, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda, gündüz vakti seyir halindeyken, tramvay hat çalışması alanında güvenliği sağlamak amacıyla yapılmış olan demir bariyerlerin arasından gelerek yanındaki 4 yaşlarındaki çocuk ile karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya ve yanındaki çocuğa çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin de kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.