Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2033 K.2022/769

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/89 Esas, 2011/394 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının taskirle öldürme suçundan 14.03.2007 – 29.10.2008 tarihleri arasında 135 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.05.2014 tarihinde kesinleştiği, davacının tutuklulukta kaldığı sürelerin tamamının İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli 2014/64 Esas, 2014/268 sayılı ek kararı ile mahsup edildiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 20.200 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece.

2.320,38 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacıya verilmesine, hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede; davacının tutuklu kaldığı sürenin İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/64 Esas – 2014/268 Karar sayılı ceza dava dosyasındaki mahkumiyetinden mahsup edildiğine dair davalı vekilince sunulan karar sureti dikkate alınarak, bu husus araştırılarak,

davacının tutuklu kaldığı sürenin ne kadarının mahsup edildiği hususu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulup CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak tutuklu kalınan sürenin tamamının mahsup edildiğinin tespit edilmesi halinde davacı lehine makul bir maddi ve manevi tazminata hükmolunması,

bir kısmının mahsup edildiğinin tespiti halinde ise tutuklu kalınan sürenin mahsup edilmeyen kısmına ilişkin olarak maddi ve manevi zarar dikkate alınıp, mahsup edilen kısım için ise makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmediği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, davacı ...'ın Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/479 sorgu sayılı kararı ile soruşturma aşamasında 09/11/2009 tarihinde tutuklandığı,

24/03/2010 tarihinde serbest bırakıldığı ancak dava sonucu beraat ettiği, söz konusu tutuklamanın haksız olduğu ve bu süreçte maddi manevi zarar uğradığından bahisle, CMK'nın 141. maddesi gereğince tazminat davası açtığı, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinde 2015 /185 Esas numarasıyla görülen davada davacı için maddi ve manevi tazminata hükmedildiği,

bu kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2018/5072 Esas 2018/9339 Karar sayılı ilamı ile davacının tutuklu kaldığı sürenin mahsup durumu araştırılarak varılan sonuca göre tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçe gösterilerek bozulduğu,bozma sonrası 2018/616 Esas numarasıyla yapılan yeni yargılamada, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka bir cezadan mahsup edilip edilmediğine dair yapılan araştırma sonucu tutuklulukta kaldığı sürenin tamamının mahsup edildiğinin görüldüğü,

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2019/362 Esas 2019/5710 Karar sayılı ilamından ve diğer yerleşmiş içtihatlarından da yola çıkarak her ne kadar davacının tutuklu kaldığı süre mahsup edilmiş olsa da davacının yaşı, sosyal statüsü, sosyal ve ekonomik durumu, tutuklu kaldığı süre, hakkaniyet kuralları gözetilerek davacı için makul düzeyde maddi ve manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.