Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2043 K.2021/5909

Suçtan zarar gören : Kültür ve Turizm Bakanlığı Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 35/2, 62/1, 52/2-4, 51/1-3-6-7-8, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve suçtan zarar gören vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Şanlıurfa İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü vekili adına çıkartılan, iddianame ekli, duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin 15/02/2011 tarihinde usulüne uygun tebliği ile davadan haberdar edildiği halde, adı geçen kurum adına dava takip edilerek usulüne uygun şekilde katılma hakkı kullanılmadığı anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin, isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Kolluk kuvvetlerince, tarihi eser kaçakçılığının önlenmesi amacıyla, Diyarbakır ili istikametinden gelerek Şanlıurfa iline giriş yapan araçlar için oluşturulan uygulama noktasında, temyiz dışı sanık ...'ın idaresinde olup, diğer temyiz dışı sanık ... ve sanık ...’ın da içinde bulundukları aracın saat 03:30 sıralarında durdurulduğu, araca ait bagajda yapılan aramada, bir adet ayakkabı kutusu içerisinde yer alan küçük kutuda, toplam 129 adet eser ve objenin ele geçirildiği, Siverek Sulh Ceza Mahkemesinin 04/12/2010 tarih ve 2010/1379 değişik iş sayılı kararı ile el koyma işleminin onandığı,

ayakkabı kutusunun kapağının iç kısmında, ele geçirilen malzemelere ilişkin liste bulunduğunun belirlendiği, sanık ...'ye ait cep telefonunun “görüntüler” menüsünde de, suça konu eser ve objeler ile birlikte adı geçen sanığın fotoğrafları olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmeyerek,

içinde oldukları aracın bagaj kısmında bulunan malzemeler ile ilgileri olmadığını söyledikleri, açıklanan şekilde gelişen olayda, sanığın yakalandığı zaman dilimi, ele geçirilen eser ve objelerin sayısı ile listelenmiş olması ve sanığa ait cep telefonunda eser fotoğraflarının varlığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, suça konu varlıkları satmak üzere götürürken yolda kolluk kuvvetlerince yakalandıkları, bozma ilamı doğrultusunda yeniden alınan bilirkişi raporunda 129 adet eserden 43 adetinin 2862 sayılı Kanun kapsamında olduğu, 86 adet eserin kanun kapsamında bulunmadığı,

ancak bu eserlerin de tekrardan piyasada dolaşımının engellenmesi amacıyla müzeye tesliminin gerektiğinin belirtildiği, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/2 ve TCK’nın 35. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 2863 sayılı Kanun kapsamında olan ve anılan kanun kapsamında olmamakla birlikte yanıltıcı özelliğinden dolayı müzeye teslimi gereken dava konusu eserlerin müzeye teslimine karar verilirken anılan kanunun 75. maddesi olan uygulama maddesinin kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (D-1) bendinde yer alan “Şanlıurfa Müze Müdürlüğüne tevdi edilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “2863 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince müzeye teslimine” ibaresinin eklenmesi,