Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2082 K.2025/2614

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/6. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin hükmün açıklanması neticesinde sanığın TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizce sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiş, Yerel Mahkemecce bozma ilamına uyularak sanığın hakkında TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri ve CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kazanılmış hakkında infazda gözetilmesi gerektiğinden bahisle düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü gündüz vakti iki şeritli bölünmüş asfalt Devlet sahil yolunda sanığın sevk ve idaresindeki tescil zorunluluğu olmayan pat pat olarak tabir edilen araç ile seyri esnasında aracın hakimiyetini kaybetmesi nedeniyle yolun sağında bulunan istinat duvarına çarpması neticesinde pat patta yolcu olarak bulunan bir kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda trafiğe çıkması yasak olan pat pat ile Devlet sahil yolunda seyretmesi nedeniyle bilinçli taksirle hareket eden sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında infazda gözetileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sonuç cezanın belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 4 numaralı fıkrasının çıkarılarak yerine "Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli, 2015/368 esas ve 2015/726 karar sayılı hükmünün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son ve 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,