Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2091 K.2024/6922

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3-7-8, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası , 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62,

52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası 10.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz nedenleri; Usule uygun arama kararının bulunmadığına, bu şekilde elde edilen eşyalar sebebiyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulamayacağına, sanığın ticari kastı bulunmadığına, teşdit uygulamasının yerinde olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Olay tarihinde güvenlik güçlerince AŞTİ'de Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/6203 değişik iş sayılı önleme arama kararı gereğince yürütülen çalışmalarda, yolcu bekleme yerinde bulunan sanık ...'nin durumundan şüphe edilmesi üzerine yanına gidildiği, sanığa elinde bulunan poşet içerisinde ne olduğunun sorulması üzerine sanığın tarihi eser olduğunu beyanla poşeti polis memurlarına teslim ettiği, poşet içerisinde 760 adet sikke ile 4 adet obje olduğunun tespit edilerek el konulduğu, Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/3934 değişik iş sayı ve 04.08.2017 tarihli kararı ile el koymanın onanmasına karar verildiği,

sanık ...'nin alınan ifadesinde, Çankırı ilinde babasına ait iş yerinde çalıştığını, iş için İstanbul'a gittiğini, antik malzeme merakı olduğunu, Afgan uyruklu şahıslardan 3500 TL karşılığında söz konus eşyaları satın aldığını, söz konusu eserlerin tarihi eser olduğunu bilmediğini beyan ettiği, Anadolu Medeniyetler Müzesi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda, sikkelerden 757 adedi ile Roma dönemine ait 4 adet objenin 2863 sayılı Yasanın 23/a ve 25 maddelerinde düzenlenen tasnif ve tescile tabir kültür varlıklarından olduğunun bildirildiği,

böylece sanığın tasnif ve tescile tabi kültür varlıklarını ticaret amacıyla satın almak suretiyle atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde.

Dosya içinde mevcut kolluk görevlilerince düzenlenen 04.08.2017 tarihli tutanak, Anadolu Medeniyetleri Müze Müdürlüğü umanlarınca düzenlenen rapor, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; kolluk görevlilerinin 04.08.2017 günü Ankara Şehirlerarası Otobüs Terminalinde Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/6203 deşik iş sayılı önleme arama kararı gereğince yaptıkları uygulamada, yolcu bekleme yerinde bulunan sanık ...'nin durumundan şüphe edilmesi üzerine yanına gidildiği,

şüphelenilerek elinde bulunan poşet içerisinde ne olduğunun sorulması üzerine sanığın tarihi eser olduğunu beyanla poşeti polis memurlarına teslim ettiği, poşet içerisinde 760 adet sikke ile 4 adet obje olduğunun tespit edilerek el konulduğu, ele geçirilen sikke ve objelerin Anadolu Medeniyetleri Müze Müdürlüğü yed-i emin deposuna muhafaza edilmek üzere teslim edildiği,

Müze Müdürlüğü uzmanlarınca yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda ele geçirilen sikkelerden 757 adedi ile Roma dönemine ait 4 adet objenin 2863 sayılı Yasanın 23/a maddesinde belirtilen kültür varlıklarından olup aynı kanunun 25. maddesinin birinci paragrafına göre tasnif ve tescile tabi kültür varlıklarından olduklarının bildirildiği,

sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün katılan vekili tarafından sanık aleyhine istinaf edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesince sanıktan ele geçirilen suça konu 760 adet sikke ve 4 adet obje üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak ele geçen suça konu objelerin ve sikkelerin mevcut durumları itibariyle 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli Kültür Ve Tabiat Varlıklarının Tasnifi Tescili Ve Müzelere Alınmaları Hakkında Yönetmeliğin 3/1 maddesindeki '' tescile tabii etnografik eser -

kültür varlığı '' tanımına uygun olup olmadıkları tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapor hükme esas alınarak karar verilmesi nedeniyle davanın yeniden görülerek duruşuma açılmasına karar verildiği, suça konu eserlerin üç kişilik bilirkişi kurulunca incelendiği, bilirkişilerin raporlarında.

757 adet sikke ile 4 adet objenin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 3386 sayılı Yasa ile değişik 23/a maddesi uyarınca korunması gerekli kültür varlığı kapsamında oldukları, tasnif ve tescile tabi oldukları, bildirim zorunluluğu olup, müzelerde korunması gerekli eserlerden oldukları ve ticaretinin serbest olmadığı,

sıra no 12 de yer alan 3 adet bronz sikkenin Helenistik ve Roma dönemine ait sikkelerin günümüz yapımı taklitleri yani sahte eserler oldukları, korunması gerekli kültür varlığı kapsamında olmayıp, tasnif ve tescile de tabi olmadıklarını belirttikleri, böylelikle sanığın 2863 sayılı Kanun uyarınca bildirimi yapılmamış olan kültür ve tabiat varlığını satın alma, kabul etme suçu sabit görülerek eylemine uyan 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi,

suç konusunun önemi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ile sanıktan ele geçirilen kültür varlıklarının adedi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,