Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2139 K.2022/2129

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/493 Esas– 2008/717 Karar sayılı dosyasında yargılama yapılarak davacı hakkında 15.300 TL adli para cezasına hükmedildiği, yargılamanın yenilenmesi ile Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2012 tarih, 2011/798 Esas – 2012/542 sayılı Kararıyla mahkumiyet hükmünün iptal edilerek beraat kararı verildiği ve kararın da 07/06/2012 tarihinde kesinleştiği, suç itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının ödediği 15.300,00 TL tutarındaki adli para cezasının maddi tazminat ödeme tarihinden işleyecek faizi talebine ilişkin söz konusu davada, bozma öncesi yerel mahkemece.

7.800,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede; adli para cezasının davacı tarafından ödendiğine ilişkin belgenin aslı ya da onaylı bir suretinin ilgili kurumdan temin edilerek dosya içerisine alınması ile davacı tarafından ödenen miktarın bir şekilde davacıya iade edilip edilmediğinin araştırılması gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 7.800,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.