Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/220 K.2022/2767

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/122 Esas – 2016/67 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 04.02.2015 – 21.05.2015 tarihleri arasında 106 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.03.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 10.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.063,62 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan “3.357,83 TL” yerine, hatalı olarak bu miktarın altında kalacak şekilde “3.063,62 TL” olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı aleyhine eksik maddi tazminata hükmolunması,