Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2264 K.2023/4974

Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05/06/2015 tarihli ve 2014/32 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca doğrudan hükmedilen 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05/06/2015 tarihli ve 2014/32 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 15/06/2020 tarihli ve 2018/1725 Esas, 2020/3508 Karar sayılı ilâmıyla, sanıklar hakkında belirlenen temel cezada TCK'nın 89/2-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 89/3-b maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılarak sanıklar hakkında fazla cezaya hükmolunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Dairemizce verilen bozma kararı sonrası yapılan yargılama üzerine, 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24.maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251.maddenin 1.fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı,

bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, genel hükümlere göre yargılamaya devamla mahkemenin takdirini basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde olduğu anlaşılmakla.

Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16/02/2021 tarihli 2020/378 Esas, 2021/139 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı olmak üzeri, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca doğrudan hükmedilen 3.740,00 TL adi para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11/04/2021 tarihli ve 2021/44519 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri, 1-Sanıklar hakkında fazla ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü; Katılanın Deniz Elektrik isimli firma çalışanı olup tanıklar ... ve ... ile birlikte MEDAŞ’a ait Edikli kasabasında bulunan trafo binasının bakımı amacıyla görevlendirildikleri ve sanıklar ... ve ...’in ise bakım esnasında trafoya gelen elektriği kesmekle görevlendirildiği, katılanın da içerisinde bulunduğu arıza ekibinin olay günü ... ve ... ile birlikte Edikli kasabasında bulunan trafo binasına gittikleri ve bakım işlemlerine başladıkları, bu esnada katılanın elektrik akımına kapılarak yaralandığı belirtilmiştir.

2.Sanıklar aşamalardaki beyanlarında, suçlamaları kabul etmeyerek, olayda kusurlarının bulunmadığını belirtmişlerdir.

3.Katılan, şikayetçi olduğunu ve katılma talebinde bulunduğunu beyan etmiş olup hakkında katılma kararı verilmiştir. 4.Niğde Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 28.11.2012 tarihli raporunda katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

5.Dosya içeriğinde mevcut, soruşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen Elektrik Mühendisi bilirkişi tarafından sunulan 11.02.2013 tarihli rapora göre sanıkların kabinin bakım ve onarımını yapan müştekinin can güvenliğini sağlama konusunda gerekli hassasiyeti göstermedikleri ve hangi bölgede elektrik olduğu hangi bölgede elektrik olmadığı konusunda yeterli bligi vermedikleri bu sebeple 5/8 oranında kusurlu oldukları, katılanın ise kabinde daha önce çalışmış olması ve kabini iyi bilmesi ve kendi can güvenliği konusunda elektrik hattında enerji olduğunu kontrol etmek amacıyla özel tertibat kullanması gerekirken kullanmadığından 3/8 oranında kusurlu olduğu görüş ve kanaati belirtilmiştir.

6.Sanıklara ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1-Sanıklar müdafiinin, sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden, Olay ve olgular kısmında yer verilen bilirkişi raporu ile asli kusurlu bulunan sanıklar hakkında, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca doğrudan hükmedilen 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin esas mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2-Diğer temyiz sebepleri yönünden, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16/02/2021 tarihli 2020/378 Esas, 2021/139 Karar sayılı sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,