Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2279 K.2021/6922

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 27/01/2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; hükmün yasa yolu kısmında temyiz süresinin “tefhimden itibaren 15 gün” olarak belirtilmesi sebebiyle, sanık müdafinin bu yanılgılı bildirimden kaynaklı olarak temyiz hakkını süresinde kullanmasının engellendiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “19/01/2011” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, TCK'nın 53/1-c bendinin, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı ile TCK'nın 53/1-e maddesininde belirtilen yetkileri bakımından uygulanamayabileceği gözetilmeksizin, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunlukları tamamen uygulama dışı bırakılmış ise de bu hak yoksunluklarının kasten işlenen suçlarda hapis cezasının kanuni sonucu olması ve kazanılmış hak da oluşturmayacağı dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık tarafından ... parselde bulunan, kentsel ve tarihi sit alanı içinde kalan ve aynı zamanda korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli taşınmaza projesine aykırı olarak 1 kat fazla eklendiği, ayrıca yapı şekli de tamamen değiştirilerek ahşap konstrüksiyon yerine betonarme yapıldığı, esaslı nitelikteki bu müdahalelerin tescile esas özelliklerin ortadan kaldırılarak tescilli kültür varlığının zarar görmesine, özgü yapısını kaybetmesine sebebiyet verdiği, bu hususun bozma ilamı doğrultusunda icra edilen keşif neticesinde sanat tarihçi, mimar ve inşaat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 30.11.2020 tarihli bilirkişi raporu ile sabit olduğu, böylelikle sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraate karar verilmesi gerektiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/a maddesi yerine, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “65/a” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “65/1” ibaresinin eklenmesi,