Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2306 K.2024/2277

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2017 tarihli ve 2015/678 Esas, 2017/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 136 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2017 tarihli ve 2015/678 Esas, 2017/35 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2019/3755 Esas, 2019/6195 Karar sayılı kararı ile "... Dosya kapsamına göre.

1- TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken, anılan madde ve fıkrada, suç tarihinden sonra ve karar tarihinden önce 06.03.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanun'u ve Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası gereğince,

suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun kararın gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, sanık hakkında TCK'nın 136/1. madde ve fıkrası gereğince asgari hadden ceza tayin edildiğinin açıklanması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan düzenleme gereğince 1 yıl hapis cezası hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin,

2 yıl hapis cezası hükmolunması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesinde,

3-Tekerrüre esas alınan ve dosyada bir örneği mevcut olan Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2009 tarihli, 2009/1045 esas, 2009/830 karar sayılı ilamında, sanık Sami Gezer'in hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1, 62/1. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen anılan ilamdan dolayı sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabet görülmemiş olup, ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/512 Esas, 2019/689 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.04.2021 tarihli ve 2021/32547 sayılı, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; şüpheden uzak delillerin bulunmadığı, beraati gerekirken mahkumiyet kararı verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılanın telefon numarasını YouTube isimli internet sitesinde paylaştığı iddiası ile sanık hakkında kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece Dairemizin sanığın sübut bulan eyleminin işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun yönünden sanık hakkındaki sonuç ceza hesaplanırken sanık lehine olan kanunun uygulanmasına ve sanık hakkında hatalı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik bozma kararlarına uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanığın katılanın telefon numarasını YouTube isimli internet sitesinde paylaştığı iddiası ile sanık hakkında kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/512 Esas, 2019/689 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,