Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2342 K.2021/4929

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2018/751 esas, 2019/503 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda, sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 28/09/2018 tarihli ve 2018/16382 soruşturma, 2018/4964 esas, 2018/4514 sayılı iddianamesiyle açılan dava neticesinde, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2018/751 esas,

2019/503 sayılı kararıyla sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, sanığın aynı fiili sebebiyle evvelce Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2018 tarihli ve 2018/16380 soruşturma, 2018/4909 esas, 2018/4461 sayılı iddianamesi ile açılan dava neticesinde, Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/535 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Kanunun 223/7. maddesi gereğince Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesince mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/02/2021 gün ve 94660652-105-07-20338-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müstenidenYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2021 tarih ve 2021/28239 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla; Dosya incelendi gereği düşünüldü:

19.07.2018 tarihinde saat 03.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki motosikleti ile seyrederken maddi hasarlı trafik kazası yaptığı, doktor raporuna göre 199 promil alkollü olduğu olaya ilişkin Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 28/09/2018 tarihli ve 2018/16382 soruşturma sayılı iddianamesiyle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2018/751 esas, 2019/503 sayılı kararıyla sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

verilen hükmün itiraz etmeden kesinleştiği, sanığın aynı fiili sebebiyle Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2018 tarihli ve 2018/16380 soruşturma, açılan dava neticesinde, Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/535 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

verilen kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanunun 223/7. maddesi gereğince Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesince mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.