Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2345 K.2021/6856

Bilinçli taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık Ramazan Sunar'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 22/3, 62. ve 52/1. maddeleri gereğince 2.880,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/326 esas 2020/567 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, olay günü sanığın idaresindeki otomobilin sağ ön kısmı ile kendisiyle aynı yönde seyir halinde bulunan müşteki ...'a ait otomobilin arka kısmına çarpması sonucunda sanığın asli ve tam kusuruyla müştekinin yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; kazadan yaklaşık 1 saat 11 dakika sonra saat 20.51'de yapılan ölçümde 1,63 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı,

bilinçli taksir koşulları oluşan somut olayda sanık hakkında şikayetçi olmayan ...'un kati hekim raporunun olmadığı, Çay İlçe Devlet Hastanesinin 26/12/2019 tarihli raporunda "trafik kazası sonrası acil servise gelen hastanın sol frontalinde çarpmaya bağlı 1x1 cm şişlik mevcut, nörolojik muayane doğal BTM ile giderilmesi, geçiçi hekim raporu" şeklinde düzenlenen adli raporu gözetildiğinde, müştekinin yaralanmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 89/1. maddesi kapsamında olup olmadığının tespit edilmesi için kati hekim raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/02/2021 gün ve 94660652-105-03-20707-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 19.40 sıralarında sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, 7 metre genişliğinde, bölünmüş, iki şeritli, düşeyde eğimsiz, yatayda düz, 110 km/h azami hız limiti bulunan asfalt kaplama, ıslak nemli, aydınlatma bulunmayan yolda, gece vakti seyri sırasında olay yerine geldiğinde aracının sağ ön kısmı ile kendisiyle aynı yönde seyir halinde bulunan sürücü ... idaresindeki otomobilin sol arka çamurluk kısmına çarptığı, 26/12/2019 tarihli kaza tespit tutanağı ile 17/02/2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı raporuna göre sanığın tam kusurlu olduğu,

müşteki hakkında düzenlenen Çay İlçe Devlet Hastanesinin 26/12/2019 tarihli adli muayene raporunda " trafik kazası sonrası acil servise gelen hastanın sol frontalinde çarpmaya bağlı 1x1 cm şişlik mevcut, nörolojik muayane doğal BTM ile giderilmez, geçiçi hekim raporu" şeklinde görüş bildirildiği ancak kati hekim raporunun alınmadığı, müştekinin şikayetçi olması üzerine sanık hakkında TCK'nın 89/1, 22/3. ve 53/6. maddeleri gereğince kamu davası açıldığı,

yargılama sırasında müştekinin talimat yoluyla alınan beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği, TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere şikayete tabi olmadığı hükmüne rağmen mahkemece yapılan değerlendirme ile "Her ne kadar mağdur sanıktan şikayetçi olmamış ise de bilinçli taksirle yaralama fiili şikayete tabi olmadığından şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmamıştır" denilerek hatalı kabul ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de,

öncelikli olarak müştekinin yaralanması bakımından kati hekim raporu alınarak, yaralanma derecesinin kesin bir şekilde belirlenmesi ile neticesine göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup,