Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2445 K.2021/9096

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada. 05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği,

daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle katılanlar vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından, yokluğunda verilen 21.10.2020 tarihli hükme ilişkin gerekçeli kararı 23.12.2020 tarihinde tebellüğ eden katılanlar vekilinin 05.01.2021 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sekizli Makine A.Ş’ ye ait vinç üretim fabrikasında işçi olarak çalışan sanığın, suç tarihinde paydostan sonra fabrikanın bahçesinde bulunan etrafı tel örgülerle çevrili vinç köprülerinin istiflendiği açık alanda istif işinde mesaiye kaldığı, aynı fabrikada kaynakçı olarak çalışan ve paydos etmiş olan ölen ...’i sohbet etmek için yanına çağırdığı, bu sırada vinç köprülerinin kancalarını bağlamakta olduğu,

bir süre sohbet ettikten sonra vinç köprülerini yine başka bir vinçle kaldıracak olan vinç operatörü olan Himmet’in “ Tamam mı?” diye seslenmesi üzerine “Tamam kaldırabilirsin” komutu verdikten sonra Himmet’in yerden kumanda ettiği vinçle köprüleri kaldırmaya başladığı;

ancak sanığın kancalardan bir tanesini takmaması sebebiyle kayan köprülerin henüz istif alanından ayrılmamış olan Şakir’in üzerine devrilmesi sonucu hayatını kaybettiği, aralarında vinç operatörü, işyeri sahibi gibi bir kısım sanıklar hakkında yapılan yargılama sonrası verilen mahkumiyet hükmünün dairemizin 24.12.2014 tarihli 2013/24075 esas, 2014/26550 karar sayılı ilamı ile onanmasının ardından sanık hakkında da suç duyurusunda bulunulması üzerine sanığın, kancalardan birini eksik takıp gerekli kontrolü yapmaması,

istif alanında işi olmayan işçiyi bu alana sokması ve alandan ayrılıp ayrılmadığını kontrol etmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusuru bulunmadığına, katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna ve sair hususlara yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulama olanağı bulunmayan TCK’nın 50/3 maddesindeki amir hükmüne atıfta bulunulması ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine esas uygulama maddesinin eksik gösterilmesi ile adli para cezasına esas tam gün sayısı gösterilmeyerek TCK’nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Yargılama sırasında kendini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Aukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca “3.400 TL” vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde bozma öncesi hükmedilen “1.500 TL” vekalet ücretinin mahsup edilerek, “1.900 TL” vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle eksik vekalet ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün hüküm fıkrasının (4) ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,

kendisine verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve yine hükmün (6) ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “ Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisini vekille temsil ettiren katılanlar ..., ...,