Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2446 K.2022/4185

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum(kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/23 Esas – 2006/118 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 16.07.2004–09.12.2004 tarihleri arasında 146 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 29.09.2006 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı kanun hükümlerine tabi olduğu;

Davacının 10.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece; davanın süresinde açılmadığından davanın reddine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede.

Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği,

infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri ve infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespiti ile kesinleşme şerhli karar örneğinin davacıya (sanığa) tebliğ edilip edilmediğinin veya davacının (sanığın) hakkında verilen beraat hükmünün kesinleştiğini dosyadan belge almak,

mahsup ya da sair talepte bulunmak ve benzeri yollarla öğrenip öğrenmediğinin davanın beraat hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıl ve beraat hükmünün kesinleştiğinin öğrenilmesinden itibaren 3 ay içinde açılıp açılmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, davanın süresinde açılmadığından davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Dosya içeriğine göre; tazminat davasının dayanağı olan Erzurum(kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/23 Esas – 2006/118 Karar sayılı beraat hükmünde CMK'nın 231/3-232/6. maddeleri gereğince tazminat hakkının bulunduğunun ayrıntılı olarak hatırlatıldığı ve kesinleşme şerhli beraat hükmünün davacının (sanığın) beraber oturan oğluna 09.11.2006 tarihinde tebliğ edildiği,

tazminat davasının ise 26.05.2014 tarihinde, 3 aylık yasal süreden sonra açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 142/1. maddesi gereğince 1 yıllık süre geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında “466 sayılı Kanun gereğince tazminat” olan dava türünün “Yakalama veya tutuklama sonrası KYO veya beraat karar verilmesi halinde tazminat” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin dava açma sürenin dolmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi,