KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/2537 E., 2021/5722 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki çekici ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, iki yönlü, iniş eğimli, tehlikeli virajlı yolda seyir halindeyken, karşı istikametten seyreden ve önündeki aracı geçmek için istikamet şeridine giren ölen sürücü ...’nın sevk ve idaresindeki otomobil ile sanık sürücünün şeridi içinde çarpıştıkları, çekicinin hızının 77 km olarak tespit edildiği ve 30 metre fren izinin belirlendiği,
kaza yeri öncesinde sanığın idaresindeki çekicinin seyir yönünde 50 km/saat hız sınırı levhasının ve yol daralma uyarı levhalarının bulunduğu olayda, sanığın yol üzerinde bulunan hız sınırı levhasını dikkate alacak şekilde seyrini sürdürmesi gerekirken istikamet şeridine giren otomobille çarpışmadan önce aldığı fren tedbirinde sürati nedeniyle yetersiz kalıp sevk ve idaresindeki çekicinin karşı istikamette seyreden otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle tali kusurlu olarak ...’nın ölümüne neden olduğu olayda,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin delillerin takdirinde hatalı hareket edildiğine, kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/2537, K. 2021/5722, 14 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama